эй з рӯй ту гирифтаи чеҳраи хӯбии ҷамол

ای ز روی تو گرفته چهرهٔ خوبی جمال

Ёфта аз сӯрати ту бадари некуии камол

یافته از صورت تو بدر نیکویی کمال

Расми маи худ маҳв шуд , хуршед ҳамчун доира

رسم مه خود محو شد، خورشید همچون دایره

Пеш рӯй хуби ту як нуқта бошад ҳамчуи хол

پیش روی خوب تو یک نقطه باشد همچو خال

Дар мақоми ҷилваи андари марғзори ҳасани ту

در مقام جلوه اندر مرغزار حسن تو

Ҳар тзрўии сад дам тоўс дорад зери бол

هر تذروی صد دم طاوس دارد زیر بال

Гар бкўит роҳ ёбад машк без ояд сабо

گر بکویت راه یابد مشک بیز آید صبا

Вари зи зулфат буи гирад анбар ифшоанд шимол

ور ز زلفت بوی گیرد عنبر افشاند شمال

Назд боғи ҳасан ӯ эй ғунча манимо рӯй гул

نزد باغ حسن او ای غنچه منما روی گل

Пеши султони Рахш эй лола магушо чатри ол

پیش سلطان رخش ای لاله مگشا چتر آل

То мисол рӯй ту пайдо шуд андари сари моҳ

تا مثال روی تو پیدا شد اندر سر ماه

Бедил эй дилбар чу тимсолем ва беҷон чун хаёл

بی دل ای دلبر چو تمثالیم و بی جان چون خیال

Бар умеди қурб ту дорем то субҳи аҷал

بر امید قرب تو داریم تا صبح اجل

Дар шаби ҳиҷри ту вақте хуштар аз рӯзи висол

در شب هجر تو وقتی خوشتر از روز وصال

То бар афрӯзади бўсФти шамъи фикри андари замир

تا بر افروزد بوصفت شمع فکر اندر ضمیر

Табъ вқодм кунад ҳар дам чу оташи иштиол

طبع وقادم کند هر دم چو آتش اشتعال

Ишқи моро маҳв карду расм ӯ худ ин буд

عشق ما را محو کرد و رسم او خود این بود

Сӯхти он кавкаб ки бо хуршед дорад иттисол

سوخت آن کوکب که با خورشید دارد اتصال

Аз фаноӣ ҷон надорад бими ошиқ дар тариқ

از فنای جان ندارد بیم عاشق در طریق

Вази ҳалок тан надорад боки ҳайдар дар қаттол

وز هلاک تن ندارد باک حیدر در قتال

Ҳаркии ошиқи гашт ва кард аз баҳри ҷонони чори чиз

هرکه عاشق گشت و کرد از بهر جانان چار چیز

Маҳви расму рафъи одати тарки ҷону базли мол

محو رسم و رفع عادت ترک جان و بذل مال

Ҷомеъи асрори ҳақ ҳамчун китоб аллоҳ шавад

جامع اسرار حق همچون کتاب الله شود

Воҳли раҳмат дар умӯр аз рӯй ӯ гиранд фол

واهل رحمت در امور از روی او گیرند فال

Гарчи науммат мард бошад ошиқӣ даъвӣ макун

گرچه نامت مرد باشد عاشقی دعوی مکن

Кандарин майдон чу ту мардӣ набошад дар риҷол

کاندرین میدان چو تو مردی نباشد در رجال

Нафаси саркаш чунтавонад сохт бо андӯҳи ишқ

نفس سرکش چون تواند ساخت با اندوه عشق

Кӣ тавонад хӯрд агар бо ск буд нон дар ҷувол

کی تواند خورد اگر با سک بود نان در جوال

Ғами хур ва дар ҳар нафаси анъоми байн аз зўолмнн

غم خور و در هر نفس انعام بین از ذوالمنن

Раҳи рӯ ва дар ҳар қадами икроми байн аз зулҷалол

ره رو و در هر قدم اکرام بین از ذوالجلال

Таънае олам мазан дар боби даравишони азонк

طعنه ای عالم مزن در باب درویشان ازآنک

Ҳолашон фаслӣаст берун аз китоби қилу қол

حالشان فصلیست بیرون از کتاب قیل و قال

Гар камоли хеши хоҳии гоми зани вази раҳи ммон

گر کمال خویش خواهی گام زن وز ره ممان

Зонкаҳ чун дар сайр бошад бадар хоҳад шуд ҳилол

زآنکه چون در سیر باشد بدر خواهد شد هلال

То туе эй сайфи фарғонии азин пас дар сухан

تا تویی ای سیف فرغانی ازین پس در سخن

Зин нмт магзар ки баъд аз ҳақ набошад ҷузи залол

زین نمط مگذر که بعد از حق نباشد جز ضلال

Дар самоъ аз гуфта ту шӯрҳо хоҳанд кард

در سماع از گفتهٔ تو شورها خواهند کرد

Дам бидам арбоби ваҷд ва ҳар нафаси асҳоби ҳол

دم بدم ارباب وجد و هر نفس اصحاب حال