эй булбули бӯстони маъқӯл
ای بلبل بوستان معقول
Тӯтии шкрФшони маъқӯл
طوطی شکرفشان معقول
эй бар сари ту лаҷоми ҳикмат
ای بر سر تو لجام حکمت
Вай дар кафи ту Аннани маъқӯл
وی در کف تو عنان معقول
Машшотаи мантиқ ту карда
مشاطهٔ منطق تو کرده
Ороиши духтарони маъқӯл
آرایش دختران معقول
Вай аз паии таъни дайни нишонда
وی از پی طعن دین نشانده
Бар рмҳи ҷадали синони маъқӯл
بر رمح جدل سنان معقول
Ваии нохуни баҳси ту зи шубҳа
وی ناخن بحث تو ز شبهه
Рангин шуда бар миёни маъқӯл
رنگین شده بر میان معقول
Рӯи чеҳраи нозуки шариъат
رو چهرهٔ نازک شریعت
Мхроши бнохнони маъқӯл
مخراش به ناخنان معقول
Пиндоштае ки аз ҳақиқат
پنداشتهای که از حقیقت
Мағзӣаст дар устихони маъқӯл
مغزیست در استخوان معقول؟
Бар суфра ҳикмат озмуданд
بر سفرهٔ حکمت آزمودند
Пас бенамакаст нони маъқӯл
پس بی نمک است نان معقول
Тири ?назарети зи кӯрии дил
تیر نظرت ز کوری دل
Каж меравад аз камони маъқӯл
کژ میرود از کمان معقول
Сар бар накунӣ бъолми қудс
سر بر نکنی به عالم قدس
Аз пояи нардбони маъқӯл
از پایهٔ نردبان معقول
Бо ҳабли матини дайн чарое
با حبل متین دین چرایی
Пои бастаи ресмони маъқӯл
پا بستهٔ ریسمان معقول
Зардушт нае чаро шдстнд
زردشت نهای چرا شدستند
Халқии з ту занад хон маъқӯл
خلقی ز تو زندخوان معقول
Шарҳи сухан Маҳмадӣ кун
شرح سخن محمدی کن
То чанд кунӣ баёни маъқӯл
تا چند کنی بیان معقول
Бар шаҳи раҳи шаръи Мустафои рӯ
بر شَهرَهِ شرع مصطفی رو
На дар паии раҳи занони маъқӯл
نه در پی رهزنان معقول
Каз мнҳҷи ҳақ бурун фитодаст
کز منهج حق برون فتادهست
Омад шуд раҳравони маъқӯл
آمد شد رهروان معقول
Бонги ҷарас залолат ояд
بانگ جرس ضلالت آید
Пайвастаи зи корвони маъқӯл
پیوسته ز کاروان معقول
Гӯши дили хештани нигаҳи дор
گوش دل خویشتن نگه دار
Аз буъалии он забони маъқӯл
از بوعلی آن زبان معقول
Нақди дағалӣ бзр муталлост
نقد دغلی به زر مطلاست
Дар кӣсаи заргарони маъқӯл
در کیسه زرگران معقول
Дар хона дайн нахоҳӣ омад
در خانهٔ دین نخواهی آمد
эй монда бар остони маъқӯл
ای مانده بر آستان معقول
Бефар эй шаръ монадӣ
بی فر همای شرع ماندی
Чун ҷғд дар ошёни маъқӯл
چون جغد در آشیان معقول
Чун бози сипед нақл дидӣ
چون باز سپید نَقل دیدی
Бигзор қротғони маъқӯл
بگذار قَراطُغان معقول
ӣнҷо ки манам баҳор шаръаст
اینجا که منم بهار شرع است
Вонҷо ки туе хазони маъқӯл
وآنجا که تویی خزان معقول
Дар муъҷизаи мункирӣ ки кардӣ
در معجزه منکری که کردی
Шогирдии соҳирони маъқӯл
شاگردی ساحران معقول
Судӣ накунӣ зи дайни тасаввур
سودی نکنی ز دین تصور
Ин бас набӯд зиёни маъқӯл
این بس نبود زیان معقول
Равшани дил чун чароғат эй дӯст
روشن دل چون چراغت ای دوست
Торик шуд аз духони маъқӯл
تاریک شد از دخان معقول
Ҳаргиз набӯд ҳарорати ишқ
هرگز نبود حرارت عشق
Дар табъи фусурдагони маъқӯл
در طبع فسردگان معقول
Аз ҳазрати шоҳи анбиёи илм
از حضرت شاه انبیا علم
эй сухраи ҷовдони маъқӯл
ای سخره جاودان معقول
Моро зи хабар мисолҳо дод
ما را ز خبر مثالها داد
Нофизи ҳама бе нишони маъқӯл
نافذ همه بی نشان معقول