эй хаҷал аз рухи ту моҳи тамом

ای خجل از رخ تو ماه تمام

Офтобӣу сояи ту аном

آفتابی و سایهٔ تو انام

Дӣдании ҷузи рух ту нест ҳалол

دیدنی جز رخ تو نیست حلال

Хӯрдании ҷузи ғам ту нест ҳаром

خوردنی جز غم تو نیست حرام

намешавад ангабин чу бӯса диҳад

می شود انگبین چو بوسه دهد

Лаби лаъли ту бар канораи ҷом

لب لعل تو بر کنارهٔ جام

Аз ҳадиси лабат ба ширинӣ

از حدیث لبت به شیرینی

Чун шукр шуд забонами андари ком

چون شکر شد زبانم اندر کام

Аз дар ту сано буд нафрин

از در تو ثنا بود نفرین

Вази лаби ту дуо буд дашном

وز لب تو دعا بود دشنام

Ҳамчуи пистаи зи нисбати чашмат

همچو پسته ز نسبت چشمت

Ханда дар пӯст мезанад бодом

خنده در پوست می‌زند بادام

Зар надорам ки резами андари пот

زر ندارم که ریزم اندر پات

Мардумам ҷон намедиҳанд ба вом

مردمم جان نمی‌دهند به وام

Дили ман аз ҳавоати музтари гашт

دل من از هوات مضطر گشت

Бод аз баҳр май баради ором

باد از بحر می‌برد آرام

Хатм кардем ишқро бар ту

ختم کردیم عشق را بر تو

Қатъ кардам намозро ба салом

قطع کردم نماز را به سلام

Ошиқи ту зи ғайри мустағнии сет

عاشق تو ز غیر مستغنی‌ست

Теғи чубин наме хўҳди баҳром

تیغ چوبین نمی‌خوهد بهرام

Ҷону дили сӯии тоқи абрӯии ту

جان و دل سوی طاق ابروی تو

Рӯ ба миҳроб карда ҳамчуи эмом

رو به محراب کرده همچو امام

Саф кашида ҷамоатӣ ва , маро

صف کشیده جماعتی و، مرا

Дар қафои истодаи баҳри муллоам

در قفا ایستاده بهر ملام

Бе рухи офтоби занги шумор

بی رخ آفتاب زنگ شمار

Моҳ бар рӯй чархи оинаи фом

ماه بر روی چرخ آینه‌فام

Аз рух ва аз лабат нишон доданд

از رخ و از لبت نشان دادند

Гули хандону ғунчаи басоам

گل خندان و غنچهٔ بسام

Рӯй ту эй ба лутфи ном овар

روی تو ای به لطف نام‌آور

Бо чунон ҳасан дар меам аном

با چنان حسن در میام انام

Ҳаст чун моҳи бадар дар шаб ҳо

هست چون ماه بدر در شب‌ها

Ҳаст чун рӯзи ид дар айём

هست چون روز عید در ایام

Дар чаман бе гули рахти мо ро

در چمن بی گل رخت ما را

Ҳаст булбули хурӯс бе ҳангом

هست بلبل خروس بی‌هنگام

эй азоби ғами ту хосон ро

ای عذاب غم تو خاصان را

Ҳамчуи андари биҳишти раҳмати ом

همچو اندر بهشت رحمت عام

Дона хол туаст он млўоҳ

دانهٔ خال توست آن ملواح

Ки кунад мурғи рӯҳро дар дом

که کند مرغ روح را در دام

Ошиқиро ки чун ту маъшӯқии сет

عاشقی را که چون تو معشوقی‌ست

Бохт бояд ду кунро дар гом

باخت باید دو کون را در گام

Мамлакати ҳамчуи Миср май бояд

مملکت همچو مصر می‌باید

Хоҷаеро ки Юсуфаст ғулом

خواجه‌ای را که یوسف است غلام

Пеши он рух ки сурх чун лола аст

پیش آن رخ که سرخ چون لاله است

Шуд сияҳи рӯи гули сипеди андом

شد سیه‌رو گل سپید اندام

эй зи таҳрири зикр ту гашта

ای ز تحریر ذکر تو گشته

Ҳамчуи тӯтии сухани гузори ақлом

همچو طوطی سخن گزار اقلام

То гул рӯй ту надид надод

تا گل روی تو ندید نداد

Наҳли табъи ман ангабини калом

نحل طبع من انگبین کلام

То намирам з ту нигарадам боз

تا نمیرم ز تو نگردم باز

Шаҳдро чун магас кунам ибром

شهد را چون مگس کنم ابرام

Баҳри рӯяти таборак аллоҳ хонд

بهر رویت تبارک الله خواند

Нутфа дар сулбу мзғаҳ дар арҳом

نطفه در صلب و مضغه در ارحام

Фалакӣ саноӣ туаст асир

فلکی ثنای توست اثیر

Унсурӣ мдиҳ туаст аҷром

عنصری مدیح توست اجرام

Чаҳ аҷабгар чу сайфи фарғонӣ

چه عجب گر چو سیف فرغانی

Котиби мадҳ ту шаванд киром

کاتب مدح تو شوند کرام