Аёнигор садафи синаи гуҳари дандон
ایا نگار صدف سینهٔ گهر دندان
Ақиқро зада лаъли ту санг бар дандон
عقیق را زده لعل تو سنگ بر دندان
Наҳуфтаи дори рухи хешро з ҳар дида
نهفته دار رخ خویش را ز هر دیده
Нигоҳи дори лаби хешро з ҳар дандон
نگاه دار لب خویش را ز هر دندان
зи саъйу бахт на давраст агар шавад наздик
ز سعی و بخت نه دورست اگر شود نزدیک
Лаби ту бо даҳанам чун бикдгри дандон
لب تو با دهنم چون بیکدگر دندان
Чу ту биханда дар ое ва ошиқон гарӣанд
چو تو بخنده در آیی و عاشقان گریند
Аё нишондаи з дар дар ақиқтар дандон
ایا نشانده ز دُر در عقیق تر دندان
Лабони лаъл ту бардорад аз гуҳари парда
لبان لعل تو بردارد از گهر پرده
Даҳони танг ту бинмоед аз шукри дандон
دهان تنگ تو بنماید از شکر دندان
Агар ту барқ дар афшони надидае ҳаргиз
اگر تو برق دُر افشان ندیده ای هرگز
Бигир оина механд ва май нигари дандон
بگیر آینه می خند و می نگر دندان
зи танагии даҳанати ҳеҷ чиз мумкин нест
ز تنگی دهنت هیچ چیز ممکن نیست
Ки аз лаби ту ба комӣ расад магари дандон
که از لب تو به کامی رسد مگر دندان
Чу Хизри чашма ҳайвон шудаст маврид ӯ
چو خضر چشمهٔ حیوان شدست مورد او
Чу аз даҳон ту кардаст обхўри дандон
چو از دهان تو کردست آبخور دندان
Ҳаме хӯрд ҷигарамро чу гӯшт то афтод
همی خورد جگرم را چو گوشت تا افتاد
Ғами ту дар дили ман ҳамчуи карам дар дандон
غم تو در دل من همچو کرم در دندان
Шудам зи ишқи ту саги ҷону шери дил ки маро
شدم ز عشق تو سگ جان و شیر دل که مرا
Ғамат чу гурбаи фурӯи барад дар ҷигари дандон
غمت چو گربه فرو برد در جگر دندان
Биҷои хӯни даҳанами пар асал шавадгар ман
بجای خون دهنم پر عسل شود گر من
Фурӯ барам блби ту чу нешикари дандон
فرو برم بلب تو چو نیشکر دندان
з хон лутфи ту аз баҳри устихонии дил
ز خوان لطف تو از بهر استخوانی دل
Сгисти дӯхта бар остон дар дандон
سگیست دوخته بر آستان در دندان
Дилам ки манфиат ӯ бҷон халқ расад
دلم که منفعت او بجان خلق رسد
Дарави ниҳоди ғамат аз паии зарари дандон
درو نهاد غمت از پی ضرر دندان
Чу офтоби рухи ту ба дилбарии бишавад
چو آفتاب رخ تو به دلبری بشود
Варои ситора наад гирди лаби қамари дандон
ورا ستاره نهد گرد لب قمر دندان
Чу санги пои ту бӯсам биравӣ шастаи зи ашк
چو سنگ پای تو بوسم بروی شسته ز اشک
Гарм чу шона барояд зи фарқи сари дандон
گرم چو شانه برآید ز فرق سر دندان
Даҳонат дидам ва бар ақд дар задам ханда
دهانت دیدم و بر عقد دُر زدم خنده
Ки ҳаст дарҷи даҳони турои гуҳари дандон
که هست درج دهان ترا گهر دندان
Басони субҳ ки ногоҳ бар ҷаҳон хандад
بسان صبح که ناگاه بر جهان خندد
Лаби уфуқ чу бидид аз шуъоъи хури дандон
لب افق چو بدید از شعاع خور دندان
зи сӯзи ишқи ту лаб чун чароғ май сӯзад
ز سوز عشق تو لب چون چراغ می سوزد
Маро каз оташ оҳаст чун шарари дандон
مرا کز آتش آه است چون شرر دندان
Бмрг тан шавад аз хизмати ту бандаи ҷудо
بمرگ تن شود از خدمت تو بنده جدا
Бклбтин равад аз ҷои худ бадари дандон
بکلبتین رود از جای خود بدر دندان
зи завқ олам ишқаст бе асари оқил
ز ذوق عالم عشقست بی اثر عاقل
з чошнӣ таомаст бе хабари дандон
ز چاشنی طعامست بی خبر دندان
Бшъри назми маъонии васфат осон нест
بشعر نظم معانی وصفت آسان نیست
Чу нақш кардани наққош дар сувари дандон
چو نقش کردن نقاش در صور دندان
Ҳадиси ҳасани ту гуфтан наёяд аз шоир
حدیث حسن تو گفتن نیاید از شاعر
Гараш зи сим забон бошаду зи зари дандон
گرش ز سیم زبان باشد و ز زر دندان
Ки кор ӯ набӯд ғайри чӯби хоидан
که کار او نبود غیر چوب خاییدن
Вагар з арра наҳй бар лаби табари дандон
وگر ز اره نهی بر لب تبر دندان
Аё рух чу маат бар бисоти хӯбии шоҳ
ایا رخ چو مهت بر بساط خوبی شاه
зи ман сухан чу з пеласт муътабари дандон
ز من سخن چو ز پیل است معتبر دندان
Бшъри пояи ман зин сухан шавад маълум
بشعر پایهٔ من زین سخن شود معلوم
Ки нотиқаст зи таърихи сини хари дандон
که ناطق است ز تاریخ سن خر دندان
з хон васли ту нони умеди хушки омз
ز خوان وصل تو نان امید خشک آمذ
Маро ки дар лаб ту нест коргари дандон
مرا که در لب تو نیست کارگر دندان
Азин сухан чаҳ кушояди марои зи хизмати ту
ازین سخن چه گشاید مرا ز خدمت تو
з хон ту чаҳ хӯрам ман бзини қадари дандон
ز خوان تو چه خورم من بذین قدر دندان
Барои онкии дилат нарм гардад ин гуфтам
برای آنکه دلت نرم گردد این گفتم
Вале накард зи сахтӣ дар ӯ асари дандон
ولی نکرد ز سختی در او اثر دندان
Биринҷи ваъдаи ту санги ишва ҳо дорад
برِنجِ وعدهٔ تو سنگ عشوهها دارد
Хӯрам биринҷ ва нигаҳ дорам аз ҳаҷари дандон
خورم برنج و نگه دارم از حجر دندان
Умеди писта кӯраст бастаи сар чун ҷўз
امید پستهٔ کور است بسته سر چون جوز
Ки аз шикастан он ҳаст дар хатари дандон
که از شکستن آن هست در خطر دندان
Ҳисоби шеър чу сӣ ва ду шуд қалам башикан
حساب شعر چو سی و دو شد قلم بشکن
Казин на камтар бояд на бештари дандон
کزین نه کمتر باید نه بیشتر دندان
Забонат ар чаҳ дарозаст қисса кӯтаҳ кун
زبانت ار چه دراز است قصه کوته کن
Бирав бапуш бхомўшӣ аз назари дандон
برو بپوش بخاموشی از نظر دندان