намедонам ки чун бошад ба маъдани зар фиристодан
نمیدانم که چون باشد به معدن زر فرستادن
Ба дарёи қатра овардан ба кони гавҳар фиристодан
به دریا قطره آوردن به کان گوهر فرستادن
Шабӣ бе фикри ин қитъа бигуфтам дар санои ту
شبی بیفکر این قطعه بگفتم در ثنای تو
Валикин рӯзҳо кардам таъаммул дар фиристодан
ولیکن روزها کردم تأمل در فرستادن
Маро аз ғоят шавқат наомад дар дили ин маънӣ
مرا از غایت شوقت نیامد در دل این معنی
Ки об поргин натавон сӯии кавсар фиристодан
که آب پارگین نتوان سوی کوثر فرستادن
Марои оҳан дар оташ буд аз шавқат , надонистам
مرا آهن در آتش بود از شوقت، ندانستم
Ки мис аз аблаҳӣ бошад ба кони зар фиристодан
که مس از ابلهی باشد به کان زر فرستادن
Чу булбул дар фироқи гули азин андешаи хомӯшам
چو بلبل در فراق گل ازین اندیشه خاموشم
Ки бонги зоғ чун шояд ба хунёгар фиристодан
که بانگ زاغ چون شاید به خنیاگر فرستادن
Ҳадиси шеъри ман гуфтан ба пеши табъ чун обат
حدیث شعر من گفتن به پیش طبع چون آبت
Ба оташгоҳ зардуштаст хокистар фиристодан
به آتشگاه زردشت است خاکستر فرستادن
Бар он ҷавҳарии бурдани чунин шеър ончунон бошад
بر آن جوهری بردن چنین شعر آنچنان باشد
Ки дастафзор ҷўлоҳон бар заргар фиристодан
که دست افزار جولاهان بر زرگر فرستادن
Замирати ҷом ҷамшедаст ва дар ваии нӯши ҷон парвар
ضمیرت جام جمشید است و در وی نوشِ جانپرور
Бар ӯ ҷуръа Эй натавон азин соғар фиристодан
بر او جرعهای نتوان ازین ساغر فرستادن
Сӯии фирдавси боғиро нзибди мива овардан
سوی فردوس باغی را نزیبد میوه آوردن
Сӯии тоўси зоғиро нишоед пар фиристодан
سوی طاوس زاغی را نشاید پر فرستادن
Бар ҷамъ малик натавон ба шаби қандил бар кардан
بر جمع ملک نتوان به شب قندیل بر کردن
Сӯии шамъ фалак натавон ба рӯзи ахтар фиристодан
سوی شمع فلک نتوان به روز اختر فرستادن
Агар аз сим ва зар бошад вар аз дар ва гуҳар бошад
اگر از سیم و زر باشد ور از دُرّ و گهر باشد
Ба иброҳӣм чун шояд бути озр фиристодан
به ابراهیم چون شاید بت آزر فرستادن
зи боғи табъ бе боРоми азин ғӯра ки ман дорам
ز باغ طبع بیبارم ازین غوره که من دارم
Агар ҳалво шавад натавон бидон шукр фиристодан
اگر حلوا شود نتوان بدان شکر فرستادن
Ту кишваргири офоқӣу шеъри ту турои лашкар
تو کشورگیر آفاقی و شعر تو ترا لشکر
Чунин лашкари турои зебад ба ҳар кишвар фиристодан
چنین لشکر ترا زیبد به هر کشور فرستادن
Масеҳ ақл мегуяд ки чун ман харсаворӣ ро
مسیح عقل میگوید که چون من خرسواری را
Ба назд Меҳдӣ эй чун ту сазад лашкар фиристодан ?
به نزد مهدیای چون تو سزد لشکر فرستادن؟
Чу чизе нест дар дастам ки ҳазратро сазо бошад
چو چیزی نیست در دستم که حضرت را سزا باشد
зи баҳри хизмат поят бихоҳам сар фиристодан
ز بهر خدمت پایت بخواهم سر فرستادن
Саодат мекунад саъйӣ ки бо Широзам андозад
سعادت میکند سعیی که با شیرازم اندازد
Влкни хокро натавон ба гардун бар фиристодан
ولکن خاک را نتوان به گردون بر فرستادن
Агар бо икдгри моро науфтад қурби ҷисмонӣ
اگر با یکدگر ما را نیفتد قرب جسمانی
Набошад кам зи пайғомӣ ба якдигар фиристодан
نباشد کم ز پیغامی به یکدیگر فرستادن
Саросари ҳомили ихлоси азин сони нукта ҳо дорам
سراسر حامل اخلاص ازین سان نکتهها دارم
зи султони сухани дастур ва аз чокар фиристодан
ز سلطان سخن دستور و از چاکر فرستادن
Дар он ҳазрат ки чун хокаст зари хушки султонӣ
در آن حضرت که چون خاک است زر خشک سلطانی
Гадоиро иҷозат кун ба шеъртар фиристодан
گدایی را اجازت کن به شعر تر فرستادن