Қадиму муҳаддис аз ҳам худ ҷудо нест

قدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیست

Ки аз ҳастӣаст боқӣ доимо нест

که از هستی است، باقی دائما نیست

Ҳама онаст ва ин монанд анқост

همه آن است و این مانند عنقاست

Ҷуз аз ҳақи ҷумлаи исм бе мсмост

جز از حق جمله اسم بی‌مسمّاست

Адам мавҷӯд гардад ин маҳол аст

عدم موجود گردد، این محال است

Вуҷӯд аз рӯй ҳастӣ лоязол аст

وجود از روی هستیِ لایزال است

На он ин гардад ва на ин шавад он

نه آن این گردد و نه این شود آن

Ҳама ашкол гардад бар ту осон

همه اَشکال گردد بر تو آسان

Ҷаҳони худ ҷумлаи амр эътиборӣ аст

جهان خود جمله امر اعتباری است

Чу он як нуқта ки андари давр сорӣ аст

چو آن یک نقطه که اندر دَوْر ساری است

Бирав як нуқта оташ бигардон

برو یک نقطهٔ آتش بگردان

Ки бинии доира аз суръати он

که بینی دایره از سرعت آن

Якегар дар шумор ояд ба ночор

یکی گر در شمار آید به ناچار

Нагардад воҳид аз аъдод бисёр

نگردد واحد از اعدادِ بسیار

Ҳадис « мо сӯии аллоҳ »ро раҳо кун

حدیث «ما سوی الله» را رها کن

Ба ақли хеши инро зон ҷудо кун

به عقلِ خویش این را زان جدا کن

Чаҳ шаки дорӣ дар он кин чун хаёл аст

چه شک داری در آن کین چون خیال است

Ки бо ваҳдати дуе айн маҳол аст

که با وحدت دویی عین محال است

Адам монанд ҳастӣ буд якто

عدم مانند هستی بود یکتا

Ҳамаи касрати зи нисбати гашти пайдо

همه کثرت ز نسبت گشت پیدا

Зуҳӯри ихтилофу касрати шан

ظهورِ اختلاف و کثرتِ شان

Шудаи пайдои зи буқаламуни имкон

شده پیدا ز بوقلمونِ امکان

Вуҷӯд ҳар яке чун буд воҳид

وجودِ هر یکی چون بود واحد

Ба ваҳдонияти ҳақи гашти шоҳид

به وحدانیّت حقّ گشت شاهد