Нигар каз чашм шоҳид чист пайдо

نگر کز چشم شاهد چیست پیدا

Риоят кун лавозимро бдинҷо

رعایت کن لوازم را بدینجا

з чашмаш хост беморӣу мастӣ

ز چشمش خاست بیماری و مستی

зи лаълаши гашти пайдо айн ҳастӣ

ز لعلش گشت پیدا عین هستی

з чашм ӯст дилҳо масту махмур

ز چشم اوست دلها مست و مخمور

з лаъл ӯст ҷонҳо ҷумлаи мастур

ز لعل اوست جانها جمله مستور

зи чашм ӯ ҳамаи дилҳо ҷгрхўор

ز چشم او همه دلها جگرخوار

Лаби лаълаши шифои ҷони бемор

لب لعلش شفای جان بیمار

Ба чашмаш гарчи олам дар наёяд

به چشمش گرچه عالم در نیاید

Лабаш ҳар соъатии Лутфии намояд

لبش هر ساعتی لطفی نماید

Дамӣ аз мардумии дилҳо навозад

دمی از مردمی دلها نوازد

Дамии бечорагонро чора созад

دمی بیچارگان را چاره سازد

Ба шухии ҷони дамад дар об ва дар хок

به شوخی جان دمد در آب و در خاک

Ба дам додан занад оташ бар афлок

به دم دادن زند آتش بر افلاک

Аз ӯ ҳар ғамзаи дому дона Эй шуд

از او هر غمزه دام و دانه‌ای شد

Ваз ӯ ҳар гӯшае майхона Эй шуд

وز او هر گوشه‌ای میخانه‌ای شد

з ғамза медиҳад ҳастӣ ба ғорат

ز غمزه می‌دهد هستی به غارت

Ба бӯса мекунад бозаши иморат

به بوسه می‌کند بازش عمارت

зи чашмаши хӯни мо дар ҷӯши доим

ز چشمش خون ما در جوش دائم

зи лаълаши ҷони мо мадҳуши доим

ز لعلش جان ما مدهوش دائم

Ба ғамзаи чашм ӯ дил ме рибоед

به غمزه چشم او دل می‌رباید

Ба ишваи лаъл ӯ ҷон ме фазояд

به عشوه لعل او جان می‌فزاید

Чу аз чашму лабаши ҷӯии канорӣ

چو از چشم و لبش جویی کناری

Мар ин гуяд ки на он гуяд оре

مر این گوید که نه آن گوید آری

зи ғамзаи олимиро кор созад

ز غمزه عالمی را کار سازد

Ба бӯса ҳар замони ҷон май навозад

به بوسه هر زمان جان می‌نوازد

Аз ӯ як ғамзау ҷон додан аз мо

از او یک غمزه و جان دادن از ما

Ваз ӯ як бӯсау астодн аз мо

وز او یک بوسه و استادن از ما

з « лмҳи болбср » шуд ҳашари олам

ز «لمح بالبصر» شد حشر عالم

зи нафхи рӯҳи пайдои гашти одам

ز نفخ روح پیدا گشت آدم

Чу аз чашму лабаш андеша карданд

چو از چشم و لبش اندیشه کردند

Ҷаҳонӣ май парастӣ пеша карданд

جهانی می‌پرستی پیشه کردند

Наёяд дар ду чашмаш ҷумла ҳастӣ

نیاید در دو چشمش جمله هستی

Дар ӯ чун ояд охири хобу мастӣ

در او چون آید آخر خواب و مستی

Вуҷӯди мо ҳама мастӣаст ё хоб

وجود ما همه مستی است یا خواب

Чаҳ нисбати хокро бо раби арбоб

چه نسبت خاک را با رب ارباب

Хирад дорад аз ин сад гӯнаи ашгФт

خرد دارد از این صد گونه اشگفت

Ки « влтснъи алии Айнӣ » чаро гуфт

که «ولتصنع علی عینی» چرا گفت