Ҳадиси зулфи ҷонони бас дароз аст
حدیث زلف جانان بس دراز است
Чаҳ май пурсӣ аз ӯ кони ҷой роз аст
چه میپرسی از او کان جای راز است
Мапурс аз ман ҳадиси зулфи парчин
مپرس از من حدیث زلف پرچین
Мҷнбониди занҷири мҷонин
مجنبانید زنجیر مجانین
зи қадаш ростӣ гуфтам сухани дӯш
ز قدش راستی گفتم سخن دوش
Сари зулфаши марои гуфтои Фрўпўш
سر زلفش مرا گفتا فروپوش
Кажӣ бар ростӣ зу гашти ғолиб
کژی بر راستی زو گشت غالب
Ваз ӯ дар печиш омад роҳи толиб
وز او در پیچش آمد راه طالب
Ҳамаи дилҳо аз ӯ гашта мусалсал
همه دلها از او گشته مسلسل
Ҳамаи ҷонҳо аз ӯ бӯда мқлқл
همه جانها از او بوده مقلقل
Муъаллақи сад ҳазорон дили з ҳар сӯ
معلق صد هزاران دل ز هر سو
Нашуд як дили бурун аз ҳалқа ӯ
نشد یک دل برون از حلقهٔ او
Гар ӯ зулфин мишкӣни брФшонд
گر او زلفین مشکین برفشاند
Ба олам дар яке кофар намонад
به عالم در یکی کافر نماند
Вагар бигузорадаши пайвастаи сокин
وگر بگذاردش پیوسته ساکن
Намонад дар ҷаҳони як нафаси муъмин
نماند در جهان یک نفس مؤمن
Чу дом фитна мешуд чанбар ӯ
چو دام فتنه میشد چنبر او
Ба шухӣ боз кард аз тани сар ӯ
به شوخی باز کرد از تن سر او
Агар бибрида шуд зулфаш чаҳ ғам буд
اگر ببریده شد زلفش چه غم بود
Кигар шаб кам шуд андари рӯзи афзуд
که گر شب کم شد اندر روز افزود
Чу ӯ бар корвони ақл раҳ зад
چو او بر کاروان عقل ره زد
Ба дасти хештан бар вай гиреҳ зад
به دست خویشتن بر وی گره زد
Наёбади зулф ӯ як лаҳзаи ором
نیابد زلف او یک لحظه آرام
Гуҳӣ бом оварад гоҳе кунад шом
گهی بام آورد گاهی کند شام
з рӯйу зулфи худ сад рӯз ва шаб кард
ز روی و زلف خود صد روز و شب کرد
Басии бозичаҳои булъаҷаб кард
بسی بازیچههای بوالعجب کرد
Гули одам дар он дам шуд мухаммир
گل آدم در آن دم شد مخمر
Ки додаш буии он зулфи муаттар
که دادش بوی آن زلف معطر
Дил мо дорад аз зулфаши нишоне
دل ما دارد از زلفش نشانی
Ки худ сокин намегардад замонӣ
که خود ساکن نمیگردد زمانی
Аз ӯ ҳар лаҳзаи кор аз сар гирифтам
از او هر لحظه کار از سر گرفتم
зи ҷони хештан дил барграфтам
ز جان خویشتن دل برگرفتم
Аз он гардад дил аз зулфаши мушавваш
از آن گردد دل از زلفش مشوش
Ки аз рӯйиш дилӣ дорад бар оташ
که از رویش دلی دارد بر آتش