Назар кардам бидидам асл ҳар кор

نظر کردم بدیدم اصل هر کار

Нишон хизмат омад ақди зуннор

نشان خدمت آمد عقد زنار

Набошад аҳли донишро мؤўл

نباشد اهل دانش را مؤول

з ҳар чизеи магар бар вазъи аввал

ز هر چیزی مگر بر وضع اول

Миён дар банд чун мардон ба мардӣ

میان در بند چون مردان به مردی

Дро дар зумра « аўФўои бъҳдӣ »

درآ در زمرهٔ «اوفوا بعهدی»

Ба Рахши илму чавгони ибодат

به رخش علم و چوگان عبادت

Агар чаҳ халқ бисёр офариданд

اگر چه خلق بسیار آفریدند

зи майдон дар рибои гӯии саодат

ز میدان در ربا گوی سعادت

Туро аз баҳри ин кор офариданд

تو را از بهر این کار آفریدند

Падар чун илм ва модар ҳаст аъмол

پدر چون علم و مادر هست اعمال

Ба сон қрҳолъинаст аҳвол

به سان قرةالعین است احوال

Набошад бе падари инсон шаккӣ нест

نباشد بی‌پدر انسان شکی نیست

Масеҳи андари ҷаҳон беш аз яке нест

مسیح اندر جهان بیش از یکی نیست

Раҳо кун тараоту шатаҳу томот

رها کن ترهات و شطح و طامات

Хаёли хилвату нури каромот

خیال خلوت و نور کرامات

Каромоти ту андари ҳақ парастӣ аст

کرامات تو اندر حق پرستی است

Ҷузи ин кибру риёу аҷаб ва ҳастӣ аст

جز این کبر و ریا و عجب و هستی است

Дар ин ҳар чиз кон наз боб фақр аст

در این هر چیز کان نز باب فقر است

Ҳамаи асбоби астдроҷ ва макр аст

همه اسباب استدراج و مکر است

зи Иблиси лъин бе саодат

ز ابلیس لعین بی سعادت

Шавад содири ҳазорон хрқи одат

شود صادر هزاران خرق عادت

Гуҳ аз деворат ояд гоҳе аз бом

گه از دیوارت آید گاهی از بام

Гуҳӣ дар дил нишинад гуҳ дар андом

گهی در دل نشیند گه در اندام

Ҳаме донад зи ту аҳволи пинҳон

همی‌داند ز تو احوال پنهان

Дар орад дар ту куфру фисқу исён

در آرد در تو کفر و فسق و عصیان

Шуд Иблисати эмом ва дар пасӣ ту

شد ابلیست امام و در پسی تو

Бадви лекини бад-ӣнҳо кӣ рисии ту

بدو لیکن بدین‌ها کی رسی تو

Каромоти тугар дар худнамое аст

کرامات تو گر در خودنمایی است

Ту фиръавнӣ ва ин даъвӣ худоӣ аст

تو فرعونی و این دعوی خدایی است

Касе кӯи рост бо ҳақи ошноӣ

کسی کو راست با حق آشنایی

Наёяд ҳаргиз аз ваии худнамое

نیاید هرگز از وی خودنمایی

Ҳама рӯй ту дар халқаст зинҳор

همه روی تو در خلق است زنهار

Макун худро бад-ӣни иллати гирифтор

مکن خود را بدین علت گرفتار

Чу бо оммаи нишинии масхи гардӣ

چو با عامه نشینی مسخ گردی

Чаҳ ҷои масхи як сари насхи гардӣ

چه جای مسخ یک سر نسخ گردی

Мабодои ҳеҷ бо омати сару кор

مبادا هیچ با عامت سر و کار

Ки аз фитрати шӯии ногуҳи нигунсор

که از فطرت شوی ناگه نگونسار

Талаф кардӣ ба ҳарзаи нозанини умр

تلف کردی به هرزه نازنین عمر

Нагӯйӣ дар чаҳ корӣ бо чунин умр

نگویی در چه کاری با چنین عمر

Ба ҷамъият лақаб карданд ташвиш

به جمعیت لقب کردند تشویش

Хариро пешво кардӣ зиҳии риш

خری را پیشوا کردی زهی ریش

Фитодаи сарварӣ акнӯн ба ҷҳол

فتاده سروری اکنون به جهال

Аз ин гаштанди мардуми ҷумлаи бдҳол

از این گشتند مردم جمله بدحال

Нигари даҷоли аъўр то чигуна

نگر دجال اعور تا چگونه

Фиристодааст дар олами намӯна

فرستاده است در عالم نمونه

Намӯнаи бози байн эй марди ҳассос

نمونه باز بین ای مرد حساس

Хар ӯро ки номаш ҳаст ҷсос

خر او را که نامش هست جساس

Харонро байни ҳама дар танги он хар

خران را بین همه در تنگ آن خر

Шуда аз ҷаҳли пеши оҳанги он хар

شده از جهل پیش‌آهنگ آن خر

Чу хоҷаи қиссаи охир замон кард

چو خواجه قصهٔ آخر زمان کرد

Ба чандини ҷо аз ин маънӣ нишон кард

به چندین جا از این معنی نشان کرد

Бибин акнӯн ки кӯру кар шубон шуд

ببین اکنون که کور و کر شبان شد

Улӯми дайни ҳама бар осмон шуд

علوم دین همه بر آسمان شد

Намонад андари миёнаи рФқу озарм

نماند اندر میانه رفق و آزرم

намедорад касе аз ҷоҳилии шарм

نمی‌دارد کسی از جاهلی شرم

Ҳамаи аҳволи олам божгўн аст

همه احوال عالم باژگون است

Агар ту оқилӣ бингар ки чун аст

اگر تو عاقلی بنگر که چون است

Касе корбоби лаъну тард ва мқт аст

کسی کارباب لعن و طرد و مقت است

Падари некӯи бад , акнӯн шайх вақт аст

پدر نیکو بد، اکنون شیخ وقت است

Хизр май кишти он фарзанди толҳ

خضر می‌کشت آن فرزند طالح

Ки ӯро бади падар бо ҷади солеҳ

که او را بد پدر با جد صالح

Кунун бо шайх худ кардӣ ту эй хар

کنون با شیخ خود کردی تو ای خر

Хариро каз харӣ ҳаст аз ту хартар

خری را کز خری هست از تو خرتر

Чу ӯ « иърФи алҳри ман албр »

چو او «یعرف الهر من البر»

Чигуна пок гирданд туро сар

چگونه پاک گرداند تو را سر

Ва гар дорад нишони боби худ пӯр

و گر دارد نشان باب خود پور

Чаҳ гӯям чун буд « нури алии нур »

چه گویم چون بود «نور علی نور»

Писари кӯи неки ройу нек бахт аст

پسر کو نیک‌رای و نیک‌بخت است

Чу миваи зубдау сар дарахт аст

چو میوه زبده و سر درخت است

Валикини шайхи дайн кӣ гардад он кӯ

ولیکن شیخ دین کی گردد آن کو

Надонад нек аз бади бади зи некӯ

نداند نیک از بد بد ز نیکو

Мурӣдии илми дайни омухтан буд

مریدی علم دین آموختن بود

Чароғи дили зи нур афрӯхтан буд

چراغ دل ز نور افروختن بود

Касе аз мурдаи илми омухти ҳаргиз

کسی از مرده علم آموخت هرگز

зи хокистар чароғ афрӯхт ҳаргиз

ز خاکستر چراغ افروخت هرگز

Маро дар дил ҳаме ояд каз ин кор

مرا در دل همی آید کز این کار

Бабандам бар миёни хеши зуннор

ببندم بر میان خویش زنار

На зон маънӣ ки ман шӯҳрат надорам

نه زان معنی که من شهرت ندارم

Ки дорам лек аз вай ҳаст орам

که دارم لیک از وی هست عارم

Шарикам чун хасис омад дар ин кор

شریکم چون خسیس آمد در این کار

Хмўлми беҳтар аз шӯҳрат ба бисёр

خمولم بهتر از شهرت به بسیار

Дигарбораи рсидолҳомм аз ҳақ

دگرباره رسیدالهامم از حق

Ки бар ҳикмати мгир аз аблаҳии диқ

که بر حکمت مگیر از ابلهی دق

Агар кнос набӯд дар мамолик

اگر کناس نبود در ممالک

Ҳамаи халқи аўФтнди андари мҳолк

همه خلق اوفتند اندر مهالک

Буд ҷинсияти охири иллати зм

بود جنسیت آخر علت ضم

Чунин омад ҷаҳони валлоҳи аълам

چنین آمد جهان والله اعلم

Валек аз суҳбат ноаҳл бигурез

ولیک از صحبت نااهل بگریز

Ибодати хоҳӣ аз одат бипарҳез

عبادت خواهی از عادت بپرهیز

Нагардад ҷамъ бо одати ибодат

نگردد جمع با عادت عبادت

Ибодат мекунӣ бигузар зи одат

عبادت می‌کنی بگذر ز عادت