Яқини дони ризқи ҷон аз илм ва дайн аст

یقین دان رزق جان از علم و دین است

Набошад ҷуз ба саъии инсон яқин аст

نباشد جز به سعی انسان یقین است

Тан аз дунёу ризқ ӯ таом аст

تن از دنیا و رزق او طعام است

Дил аз уқбои таом ӯ калом аст

دل از عقبی طعام او کلام است

Ба ризқ тан шудӣ умрии гирифтор

به رزق تن شدی عمری گرفتار

Чу хоҳии умри ризқи ҷон ба дасти ор

چو خواهی عمر رزق جان به دست آر

Ба ҷон аз толибони илму дайни шӯ

به جان از طالبان علم و دین شو

Агар ӣнҷо нест сӯии шаҳри чунин шӯ

اگر اینجا نیست سوی شهر چنین شو

Чунон кин ризқи тан аз нон ва обаст

چنان کاین رزق تن از نان و آبست

Ҳақиқати ризқи ҷон аз илм китобаст

حقیقت رزق جان از علم کتابست

Ба ҳикмат гар бихонӣ он китобат

به حکمت گر بخوانی آن کتابت

Яқини он бас буд рӯзи ҳисобат

یقین آن بس بود روز حسابت

Ва мо ман добаҳи фӣ аларз гуфта аст

و ما من دابه فی الارض گفته است

На бар ман ҳаст ризқ фарз гуфтаст

نه بر من هست رزق فرض گفته‌ست

Магари бовар наме дории зи ҳақи он

مگر باور نمی‌داری ز حق آن

Ки май сӯзӣ ба ҷон аз баҳри як нон

که می‌سوزی به جان از بهر یک نان

Макун аз баҳр хӯрдани халқи сӯзӣ

مکن از بهر خوردن خلق‌سوزی

Ки бо рӯз ту хоҳад буд рӯзӣ

که با روز تو خواهد بود روزی

Марви чандон ба дунболи нўолаҳ

مرو چندان به دنبال نواله

Талаб он кун ки бо ту шуд ҳавола

طلب آن کن که با تو شد حواله

Туро гуфтааст ризқи ҷон ба дасти ор

تو را گفته است رزق جان به دست آر

Ки ризқ тан ояд ба харвор

که رزق تن آید به خروار

Туро чун подшо бар хон нишонд

تو را چون پادشا بر خوان نشاند

Гурусна бар дар асит намонад

گرسنه بر در اسیت نماند

Таваккул бар худо бояд ҳамеша

توکل بر خدا باید همیشه

На бар тиру камону кору пеша

نه بر تیر و کمان و کار و پیشه

Ба санъат ҳар касе дорад умедӣ

به صنعت هر کسی دارد امیدی

Набошад бар худоашони аътмидӣ

نباشد بر خداشان اعتمیدی

Ба халлоқяши ҷумла халқ донанд

به خلاقیش جمله خلق دانند

Вале раззоқяшро дар гумонанд

ولی رزاقیش را در گمانند

Ҳар он касро ки бошад ақл донад

هر آن کس را که باشد عقل داند

Чу ҷонат дод берӯзӣ намонад

چو جانت داد بی روزی نماند

Чу ҷонат дод бар тан кард фирӯз

چو جانت داد بر تن کرد فیروز

Муайян кард зарқи тани ҳамон рӯз

معین کرد زرق تن همان روز

Ба тан май хур ҳамеша обу нон ро

به تن می‌خور همیشه آب و نان را

Ба ҷон май ҷӯии илми хоси ҷон ро

به جان می‌جوی علم خاص جان را

Чу бишносӣ ки эй ва аз кҷоӣӣ

چو بشناسی که‌ای و از کجائی

Бадонеи оқибати сари хдоӣӣ

بدانی عاقبت سر خدائی

Маро зон шама маълум гашта аст

مرا زان شمه معلوم گشته است

Сӯии аллоҳи ин дамам мафҳум гашта аст

سوی الله این دمم مفهوم گشته است

Ба ҳар ҷоӣӣ ки ҳастам дар шабу рӯз

به هر جائی که هستم در شب و روز

Ҳаме гӯям ба оҳи гарму дилсӯз

همی گویم به آه گرم و دلسوز

Худовандо дилии бахши ин гадо ро

خداوندا دلی بخش این گدا را

Ки андар вай набинад ҷузи худо ро

که اندر وی نبیند جز خدا را