Чунин гӯйанд мардӣ буд қассоб

چنین گویند مردی بود قصاب

Бахилӣ каз бахилӣ буд дар тоб

بخیلی کز بخیلی بود در تاب

Зкўаҳи симу зари ҳаргизи надодӣ

زکوه سیم و زر هرگز ندادی

Вагар додӣ басӣ миннат наҳодӣ

وگر دادی بسی منت نهادی

Ҷигарбандии ниҳода буд дар пеш

جگربندی نهاده بود در پیش

Харидоряш омад сахти дарвеш

خریداریش آمد سخت درویش

Суолаш кард он дарвеш дар банд

سوالش کرد آن درویش در بند

Ки чанд май фурӯшии ин ҷигарбанд

که چند می‌فروشی این جگربند

Бадви гуфто ки эй дарвеши бемор

بدو گفتا که ای درویش بیمار

Закотами гашти воҷиби чори динор

زکاتم گشت واجب چار دینار

Бихар аз ман бад-ӣни миқдори ин ро

بخر از من بدین مقدار این را

Закотами ин буд бурдор ин ро

زکاتم این بود بردار این را

Чу дармондаи бади он дарвеши ҳайрон

چو درمانده بد آن درویش حیران

Бидон мояи закот аз ваии хариди он

بدان مایه زکات از وی خرید آن

Гирифт ва рӯй худ сӯй ҳаво кард

گرفت و روی خود سوی هوا کرد

Бар он қассоб бисёре дуо кард

بر آن قصاب بسیاری دعا کرد

Вале зон пас бигуфт ар байъи он сет

ولی زان پس بگفت ار بیع آن‌ست

Худовандо ту май донеи гарони сет

خداوندا تو می‌دانی گران‌ست

Зкўтӣ бошад кончнон ба тазвир

زکوتی باشد کانچنان به تزویر

Ҷазои он чаҳ бошад ?вилу занҷир

جزای آن چه باشد ویل و زنجیر

Зкўтӣ кончнон бошад тамомат

زکوتی کانچنان باشد تمامت

Чаҳ синҷиди он ба мизони қиёмат

چه سنجد آن به میزان قیامت

Бирав ҷони падар тазвир бигзор

برو جان پدر تزویر بگذار

Макаш ҳамчун харон бе фоидаи бор

مکش همچون خران بی‌فایده بار