Дидани вгФтну навиштани ҳол

دیدن وگفتن و نوشتن حال

Ҳамчу илмасту қудрату афъол

همچو علم است و قدرت و افعال

Ҳар яке зон бар он дигар афзӯн

هر یکی زان بر آن دگر افزون

Нашавад ҳечгуна дигргўн

نشود هیچگونه دیگرگون

Ончӣ бинад назар ба як дами ҳол

آنچه بیند نظر به یک دم حال

Нанависад қалам ба панҷаи сол

ننویسد قلم به پنجه سال

Боз натавон навишт дар як дам

باز نتوان نوشت در یک دم

Ончӣ ояд ба солҳо зи қадам

آنچه آید به سالها ز قدم

Худ забону қалам сафир диланд

خود زبان و قلم سفیر دلند

Манеҳӣу ҳоҷиб ва вазир диланд

مُنهی و حاجب و وزیر دلند

Шоҳ чун бар сарир ноз нишаст

شاه چون بر سریر ناز نشست

эй басои пешрав ки боз нишаст

ای بسا پیشرو که باز نشست

Ҳоҷибон дар раҳ арча пеш дуанд

حاجبان در ره ارچه پیش دوند

Дар манозили биҷои хеши раванд

در منازل بجای خویش روند

Орифони дидаро қадам карданд

عارفان دیده را قدم کردند

Пас забонро аз он қалам карданд

پس زبان را از آن قلم کردند

Марди тавҳидро вуҷӯду адам

مرد توحید را وجود و عدم

Ҳар ду бо ҳам буд ба гуфту қадам

هر دو با هم بود به گفت و قدم

Нафйу исботи сангу оҳани тест

نفی و اثبات سنگ و آهن تست

Сабаби нури шамъи равшани тест

سبب نور شمع روشن تست

То ба миқрози лонбрии боз

تا به مقراض لانبری باز

Сари шамъи ҳақиқатии змҷоз

سر شمع حقیقتی زمجاز

Шуълаи шамъи дайни ниФзоид

شعلۀ شمع دین نیفزاید

Бо ҳақиқати муҷоз кӣ поед

با حقیقت مجاز کی پاید

Нарисӣ дар мақоми ваҳдату ҷамъ

نرسی در مقام وحدت و جمع

То нагардӣ ту як забона чу шамъ

تا نگردی تو یک زبانه چو شمع

Нури тавҳид чун аён гардад

نور توحید چون عیان گردد

Худ саропои ту баён гардад

خود سراپای تو بیان گردد

Сару пои ту эй писандида

سر و پای تو ای پسندیده

Ҳама гардад чу қурси хури дида

همه گردد چو قرص خور دیده