Сухани шайхи мҳии миллату дайн
سخن شیخ محی ملت و دین
Чун накард ин дили марои таскин
چون نکرد این دل مرا تسکین
Ростӣ дидам он сухани ҳамаи хуб
راستی دیدم آن سخن همه خوب
Лек мидошт навъе аз ошӯб
لیک میداشت نوعی از آشوب
Сари ин ҳолро ман аз устод
سر این حال را من از استاد
Бози пурсидам ӯ ҷавобам дод
باز پرسیدم او جوابم داد
Саъии шайхи андар он фитод магар
سعی شیخ اندر آن فتاد مگر
Ки нависад ҳар ончӣ дид назар
که نویسد هر آنچه دید نظر
Қалам ӯ чу дар қадам нарасед
قلم او چو در قدم نرسید
Пои таҳрир аз он сабаб ларзид
پای تحریر از آن سبب لرزید
Он на зу буд фитнау кӣна
آن نه زو بود فتنه و کینه
Зишти зангӣ буд ба ойина
زشت زنگی بود به آئینه
Шайху устоди ман амини аддӣн
شیخ و استاد من امین الدّین
Додӣ алҳақ ҷавобҳои чунин
دادی الحق جوابهای چنین
Ман надидам дигар чунон устод
من ندیدم دگر چنان استاد
Кофарин бар равони покаши бод
کافرین بر روان پاکش باد