Мутакаллим ба зот гуфт чу мост
متکلم به ذات گفت چو ماست
Ба сифотаст кӯи з халқ ҷудост
به صفات است کو ز خلق جداست
Баъд аз он гуяд аз тариқи русум
بعد از آن گوید از طریق رسوم
Зот борӣаст халқро маълум
ذات باری است خلق را معلوم
Бар ҳақиқати вуҷӯдро мутлақ
بر حقیقت وجود را مطلق
Дид зояд ҳаме , чаҳ халқ ва чаҳ ҳақ
دید زاید همی، چه خلق و چه حق
Карда аз фаҳму ваҳми даври андеш
کرده از فهم و وهم دور اندیش
Шбҳҳоӣ чанд ротмски хеш
شبههای چند راتمسک خویش
Аўӣӣ ӯ ки биўҷўд ояд
اوئی او که بیوجود آید
Эътиборӣаст кӣ варо шояд
اعتباری است کی ورا شاید
Нафас ҳувиятасту зоти вуҷӯд
نفس هویت است و ذات وجود
Ки ҷуз ӯ нест қосиду мақсӯд
که جز او نیست قاصد و مقصود
Ҳеҷ касрати бадви наёбади роҳ
هیچ کثرت بدو نیابد راه
Гашти як чшмҳои ҳўи золлаҳ
گشت یک چشمهای هو زاللّه
Айни моҳияту ҳақиқати зот
عین ماهیت و حقیقت ذات
Ҳаст ҳастӣ муҷаррад аз ҳиӣот
هست هستی مجرد از هیئات
Қойили ин сухан ҳамӯаст на ман
قایل این سخن هموست نه من
Балки худ ӯст айни зоти сухан
بلکه خود اوست عین ذات سخن
Пардаи ҳарфу савтро бурдор
پردۀ حرف و صوت را بردار
То зи маънии рисӣ ба сафаи бор
تا ز معنی رسی به صفۀ بار
Ғайр бурдор то ба айни рисӣ
غیر بردار تا به عین رسی
Як сухани бас буд агар ту касе
یک سخن بس بود اگر تو کسی
Офарӣда ба офаринанда
آفریده به آفریننده
Нарасад , чун шавад худои банда
نرسد، چون شود خدا بنده
Худ ҳдс дар муқобил қадам аст
خود حدث در مقابل قدم است
Ин ҳама ҳастӣ , он ҳама адам аст
این همه هستی، آن همه عدم است