Аз нсоро чу суфиёни фузул

از نصارا چو صوفیان فضول

Гашти машҳури иттиҳоду ҳулӯл

گشت مشهور اتحاد و حلول

Он худоу расӯл ва Марям гуфт

آن خدا و رسول و مریم گفت

Ин худоу вуҷӯд одам гуфт

این خدا و وجود آدم گفت

Омма аз ваҳдат иттиҳод ангехт

عامه از وحدت اتحاد انگیخت

Рбқаҳи дайн худ бидон бгсихт

ربقۀ دین خود بدان بگسیخت

Дар иборат чу ин бидон монад

در عبارت چو این بدان ماند

Зиди тавҳиди айн он донад

ضد توحید عین آن داند

Лекини тавҳиди нафии нақш тўӣӣ аст

لیکن توحید نفی نقش توئی است

Иттиҳоду ҳулӯли айн дўӣӣ аст

اتحاد و حلول عین دوئی است

Ман ва ӯ айни ширк ва тақлид аст

من و او عین شرک و تقلید است

Чаҳ муносиб ба аҳл тавҳид аст

چه مناسب به اهل توحید است

Ҳаркиро дар ҳадис ман бошад

هرکه را در حدیث من باشد

Ҳол ӯ ҳол перзан бошад

حال او حال پیرزن باشد