Кӣу кӯ , чанд ва чун ва чист , чаро
کی و کو، چند و چون و چیست، چرا
Ҳаст аз авсоф « антми алФқро »
هست از اوصاف «انتم الفقرا»
Ин ҳамаи всФҳои з имкон аст
این همه وصفها ز امکان است
Иллати эҳтиёҷ ва нуқсон аст
علت احتیاج و نقصان است
Зоти ҳақ комиласту фавқи камол
ذات حق کامل است و فوق کمال
Нарасад кас дар ӯ ба ваҳму хаёл
نرسد کس در او به وهم و خیال
Аз тасалсул ки нест дар имкон
از تسلسل که نیست در امکان
Набӯд доимои макони макон
نبود دایماً مکان مکان
Чун маконро макони маҳол буд
چون مکان را مکان محال بود
Холиқи андари макони хаёл буд
خالق اندر مکان خیال بود
Гар буд мари варои ҳудӯду ҷаҳот
گر بود مر ورا حدود و جهات
Мутаноҳӣ шавад ҳақиқати зот
متناهی شود حقیقت ذات
Ҷисм гардад кунун ва аз таркиб
جسم گردد کنون و از ترکیب
Муҳаддис ояд қадими фарди мҷиб
مُحْدَث آید قدیم فرد مجیب
Вари ҳаводис бадв шавад қоим
ور حوادث بدو شود قایم
Ҳодисаи доимо буд қоим
حادثه دایماً بود قایم
Арши кон муҳаддисаст ҷои қадим
عرش کان مُحْدث است جای قدیم
Кӣ шавад эй ба фикру фаҳми сқим
کی شود ای به فکر و فهم سقیم
Нақлу таҳвили ҳоҷати ангезад
نقل و تحویل حاجت انگیزد
Нонишаста чигуна бархезад
نانشسته چگونه برخیزد
Пеш аз ин аршу фаршу лавҳу қалам
پیش از این عرش و فرش و لوح و قلم
Брчаҳи мибўди сонеъи олам
برچه میبود صانع عالم
Ин замони ҳам бар он ҳамеи дониш
این زمان هم بر آن همی دانش
Варна қойили шӯй ба нақсонаш
ورنه قایل شوی به نقصانش
Зонка он ҳол агар камол буд
زانکه آن حال اگر کمال بود
Нақс зидаст ва он маҳол буд
نقص ضد است و آن محال بود
Ин ҳамаи нақши ваҳм ва пиндор аст
این همه نقش وهم و پندار است
Ақл аз ин гуфту гӯй безор аст
عقل از این گفت و گوی بیزار است
Ақл дар ҷои нутқ кам назанад
عقل در جای نطق کم نزند
Чун бдинҷо расед дам назанад
چون بدینجا رسید دم نزند
Баъд аз он ҳайратасту беҳӯшӣ
بعد از آن حیرت است و بیهوشی
Ба ки он розро фурӯи пӯшӣ
به که آن راز را فرو پوشی
Шама оӣ гуфта мишўд дарёб
شمّه ای گفته میشود دریاب
То нагардад хилофи шарти китоб
تا نگردد خلاف شرط کتاب