Аҳли ташбеҳи наҳси ёва дароӣ
اهل تشبیه نحس یاوه درای
Чун худиро грФтҳонди худоӣ
چون خودی را گرفتهاند خدای
Чун зи қайди худии нмирстнд
چون ز قید خودی نمیرستند
Сифати хеш бар худои бастанд
صفت خویش بر خدا بستند
Зон худоро чу худ ҳаме хонанд
زان خدا را چو خود همی خوانند
Ки раҳ аз худ буруни нмидоннд
که ره از خود برون نمیدانند
Қавли ҳшўӣ ба хеш барбастанд
قول حشوی به خویش بربستند
Ваон хаторо савоб донистанд
وان خطا را صواب دانستند
Роҳи тақлидро писандиданд
راه تقلید را پسندیدند
Ҳама бар риш хеш хандиданд
همه بر ریش خویش خندیدند
Ҳечкас ақлро кунад маъзул ?
هیچکس عقل را کند معزول؟
Чист ин тараоти номаъқӯл
چیست این ترّهات نامعقول
Воҷиб омад назар валек ба шаръ
واجب آمد نظر ولیک به شرع
Асли ин асл собитаст ба фаръ
اصل این اصل ثابت است به فرع
Амру ҳукм « қул анзрўо » зи китоб
امر و حکم «قل انظروا» ز کتاب
Вориди андари ҳақ « аўлўололбоб »
وارد اندر حق «اولوالالباب»
Вонгаҳеи андарин сухан ронад
وانگهی اندرین سخن راند
Чехияанд ҷаҳли худ нмидонд
چکند جهل خود نمیداند
Мусбати нақли бози нақл буд
مُثْبِت نقل باز نقل بود
Давр бошад , маҳоли ақл буд
دَوْر باشد، محال عقل بود
Гар набӯдӣ қиёсу фаҳму ъбр
گر نبودی قیاس و فهم و عبر
Хар ба аз одмистӣ эй хар
خر به از آدمیستی ای خر
Чун бҳоем умӯри ҷисмонӣ
چون بهایم امور جسمانی
Беш дорад зи навъи инсонӣ
بیش دارد ز نوع انسانی
Бист ва на масъалааст дар маъқӯл
بیست و نه مسأله است در معقول
Ки набошад мувофиқи манқӯл
که نباشد موافق منقول
Боқиш рад макун ба нодонӣ
باقیش رد مکن به نادانی
Бидиҳ инсоф агар мусулмонӣ
بده انصاف اگر مسلمانی
Қавли оқили шинави ту аз ҷаббор
قول عاقل شنو تو از جبّار
« вқнои рбнои азоби алнор »
«وقنا ربّنا عذاب النار»
Мари туро худ на ақл ва на нақл аст
مر تو را خود نه عقل و نه نقل است
Варна ҳам нақли мусбат ақл аст
ورنه هم نقل مثبت عقل است