Аблаҳиро чаҳ гуфт нродӣ
ابلهی را چه گفت نرادی
Ки маро кун ба нарад иршодӣ
که مرا کن به نرد ارشادی
Гуфт ман андари он набардами ранҷ
گفت من اندر آن نبردم رنج
Лек донам ба чирагии шатранҷ
لیک دانم به چیرگی شطرنج
Гуфт донстмти ту ҳеҷ мадон
گفت دانستمت تو هیچ مدان
На бад-ӣни роҳи брдҳоӣ на бидон
نه بدین راه بردهای نه بدان
Чун ндонстҳои ту як бозӣ
چون ندانستهای تو یک بازی
Хира бар ҷоҳилӣ чаҳ минозӣ
خیره بر جاهلی چه مینازی
Нақл бе ақли ҷуз гумон набӯд
نقل بی عقل جز گمان نبود
Хар чаҳ донад ки заъфарон чаҳ буд
خر چه داند که زعفران چه بود
Панҷсад ояти зи ҷумлаи қуръон
پانصد آیت ز جملۀ قرآن
Шуд дар аҳкоми нозил аз дён
شد در احکام نازل از دیان
Боқӣ аз вай ки ҳаст андўҳзор
باقی از وی که هست اندوهزار
Ҷумла дар ибрат омаду афкор
جمله در عبرت آمد و افکار
Мабҳаси анбиёи тафаккур буд
مبحث انبیا تفکر بود
Вндрин крдҳонд гуфту шунӯд
وندرین کردهاند گفت و شنود
Чаҳ тавон гуфт бо касе маъқӯл
چه توان گفت با کسی معقول
Каз хирад кард хешро маъзул
کز خرد کرد خویش را معزول
Вонкаҳи андари мзиқи маҳсусот
وانکه اندر مضیق محسوسات
Гашти маҳбӯс кӣ раҳад ҳайҳот
گشت محبوس کی رهد هیهات
Ҷисм хондаш муҷассами манҳус
جسم خواندش مجسم منحوس
Ваон мушаббаҳи киромии солус
وان مشبه کرامی سالوس
Дар ҷиҳат дид зоти ҳақи доим
در جهت دید ذات حق دایم
Пас ҳаводис бадв кунад қоим
پس حوادث بدو کند قایم
Нқлҳоӣӣ ки мўҳмаст ба дайн
نقلهائی که موهم است به دین
Аз бароҳини ақли гашти яқин
از براهین عقل گشت یقین
Зонка таъвили ояти қуръон
زانکه تأویل آیت قرآن
Кард бояд ба қотеъи бурҳон
کرد باید به قاطع برهان
Ҳаркиро дасту поу пеш ва пас аст
هرکه را دست و پا و پیش و پس است
Савту ҳарфу аномл ва нафас аст
صوت و حرف و انامل و نفس است
Дар маконаст муҳтавӣ ба ҷаҳот
در مکان است محتوی به جهات
Ҳамчуи мо мумкинасту ноқиси зот
همچو ما ممکن است و ناقص ذات
Иллати эҳтиёҷ имкон аст
علت احتیاج امکان است
Ҳаркиро ин сифат буд он аст
هرکه را این صفت بود آن است
Вонкаҳ ӯ ҳамчуи мо буд оҷиз
وانکه او همچو ما بود عاجز
Ба хдоӣӣ куҷо сазад ҳаргиз
به خدائی کجا سزد هرگز
Ғояти наъти халқро бустон
غایت نعت خلق را بستان
Сифати ҳақ мأўласт ба он
صفت حق مأول است به آن
Идў ваҷҳаст въин дар таъвил
یدو وجه است وعین در تأویل
Қудрат ва ҳастӣу басари зи далел
قدرت و هستی و بصر ز دلیل
Устуворо ҳақиқат истилост
استوا را حقیقت استیلاست
Арши таъзими зоти ъзу ълост
عرش تعظیم ذات عز و علاست
Раҳмат ӯ иродату анъом
رحمت او ارادت و انعام
Ҳамаи хушнӯдяш чу ҳаст икром
همه خشنودیش چو هست اکرام
Балки тафвиз , аҳўт ва аввалӣ аст
بلکه تفویض، احوط و اولی است
Роҳи дайну диёнат ва тақво аст
راه دین و دیانت و تقوی است
Вориси анбиёи худ он халаф аст
وارث انبیا خود آن خلف است
Ки дар ин роҳи пайрав салаф аст
که در این راه پیرو سلف است
Мтҳққ ба « адхлўои фии алслм »
متحقق به «ادخلوا فی السلم»
Малик мурсаласту росихи илм
ملک مرسل است و راسخ علم
Он якеро сухани з « момно »
آن یکی را سخن ز «مامنا»
Вена дигарро ҳадис « умано »
وین دگر را حدیث «امنا»
Ғайр аз ин ҳар чаҳ аз ақоўил аст
غیر از این هر چه از اقاویل است
« фитна » ва « абтғои таъвил » аст
«فتنه» و «ابتغای تأویل» است