Чархи аъзами нигар ки аз ташвиқ
چرخ اعظم نگر که از تشویق
Доимо чун ҳаме занад таълиқ
دایماً چون همی زند تعلیق
Бесару по ҳамеша саргардон
بی سر و پا همیشه سرگردان
Гуҳ ба паҳлуи гуҳӣ ба сари гардон
گه به پهلو گهی به سر گردان
ӯ зи машриқ ба мағрибаст равон
او ز مشرق به مغرب است روان
Ҳашт дигари азуи бъкси давон
هشتِ دیگر ازو بعکس دوان
Суфиёни кабӯди пӯши ҳама
صوفیان کبود پوش همه
Аз ғами дӯст дар хурӯши ҳама
از غم دوست در خروش همه
Оташи андари дилу ҳаво дар ҷон
آتش اندر دل و هوا در جان
Карда бар хоки оби дидаи равон
کرده بر خاک آب دیده روان
Ҳамаи равшани дилони ҷони пари тоб
همه روشن دلان جان پر تاب
Ҳамаи саргаштагон бехуру хоб
همه سرگشتگان بی خور و خواب
Нағма анбиё шунида ба ҷон
نغمۀ انبیا شنیده به جان
« тоиъин » гуфтау давида ба ҷон
«طایعین» گفته و دویده به جان
ё внўни ҷамъ бхрдон бошад
یا ونون جمع بخردان باشد
Тўъу фармони нишон ҷон бошад
طوع و فرمان نشان جان باشد
Асари шавқи чарх дар тдўир
اثر شوق چرخ در تدویر
Карда дар ҷумлаи ҷаҳони таъсир
کرده در جملۀ جهان تأثیر
Даргирифта самоъи чарх ба ҷон
درگرفته سماع چرخ به جان
Дару девору саҳни чори арқон
در و دیوار و صحن چار ارکان
Оташу обу боди вънсри хок
آتش و آب و باد وعنصر خاک
Хирқаи хеш ҳар яке зада чок
خرقۀ خویش هر یکی زده چاک
Кисвату сӯрати ҳиўлоӣӣ
کسوت و صورت هیولائی
Дар фиканда зи шавқи рӯҳонӣ
در فکنده ز شوق روحانی
Сурати сӯратӣ чу бишикастанд
سورت صورتی چو بشکستند
Сӯфии осо ба ҷамъ пайвастанд
صوفی آسا به جمع پیوستند
Аз худӣ ҳар яке чу бигурезанд
از خودی هر یکی چو بگریزند
Ҳама бо ҳамдигар дар омезанд
همه با همدگر در آمیزند
Асари иттифоқи эшон дон
اثر اتفاق ایشان دان
Ҳарчӣ пайдо шуд андарин майдон
هرچه پیدا شد اندرین میدان
Шавқ дар бару баҳр пайдо шуд
شوق در برّ و بحر پیدا شد
Гарми гашти обу хок шайдо шуд
گرم گشت آب و خاک شیدا شد
Зон яке дар само бухорӣ хост
زان یکی در سما بخاری خاست
Зин дигар дар ҳаво ғуборӣ хост
زین دگر در هوا غباری خاست
Он гуҳӣ гиря кард гуҳи ханда
آن گهی گریه کرد گه خنده
Венаи гуҳ устода шуд гуҳи афканда
وین گه استاده شد گه افکنده
Шӯр дар коиноти гашти падед
شور در کاینات گشت پدید
Ҳарчӣ онҷо расед дар шӯред
هرچه آنجا رسید در شورید
Аз ҷамоду наботу ҳайвони гир
از جماد و نبات و حیوان گیر
То ба инсон , ҷавону кӯдаку пер
تا به انسان، جوان و کودک و پیر
Ҳама аз завқ ва шавқ пӯёнанд
همه از ذوق و شوق پویانند
Ҳам з мастӣастгар нмидоннд
هم ز مستی است گر نمیدانند
Кӯҳро чунки ҳаст « мари саҳоб »
کوه را چونکه هست «مرّ سحاب»
Чун буд сайр дигарон дарёб
چون بود سیر دیگران دریاب
Кард инсони з рӯй сарбозӣ
کرد انسان ز روی سربازی
Охроломр хирқа андозӣ
آخرالامر خرقه اندازی
Нағмаи захма « аласт » шунид
نغمۀ زخمۀ «الست» شنید
Як « балӣ » гуфт ва сад бало багазед
یک «بلی» گفت و صد بلا بگزید
Даст дар гардан бало оварад
دست در گردن بلا آورد
Ҳастӣ хешро ба ло биспурад
هستی خویش را به لا بسپرد
Аз ду тоӣӣ бараст ва якто шуд
از دو تائی برست و یکتا شد
Ҳам аз онҷо ки омад онҷо шуд
هم از آنجا که آمد آنجا شد
Пас ту эй дӯст аз қиёси ҷлӣ
پس تو ای دوست از قیاس جلی
Аввали алФкру охири алъамалӣ
اول الفکر و آخر العملی
Бар ту чун хатми гашти пидоӣӣ
بر تو چون ختم گشت پیدائی
Ғояти тест , иллати ғоӣӣ
غایت تست، علت غائی
Бишинав аз хоҷаи ин ҳадиси бҷон
بشنو از خواجه این حدیث بجان
Ки чу эзад падед кард ҷаҳон
که چو ایزد پدید کرد جهان
Вақти охири зи ҷумъа инсон кард
وقت آخر ز جمعه انسان کرد
Лафз « волнос » хатм қуръон кард
لفظ «والناس» ختم قرآن کرد