Мисли чарх ва шаклҳои ғариб
مثل چرخ و شکلهای غریب
Бишинав аз ман кунун алии алтртиб
بشنو از من کنون علی الترتیب
Нрдбозӣаст кори куну фасод
نردبازی است کار کون و فساد
Къбтинӣ ва тоск народ
کعبتینی و طاسک نراد
Тоси афлок , къбтини ахтар
طاس افلاک، کعبتین اختر
Занбу раъси рост чун шшдр
ذنب و رأس راست چون ششدر
Зада се панҷу чор ва се ду кара
زده سه پنج و چار و سه دو کره
Карда ҳар ҳафт ва ҳашт ва на давра
کرده هر هفت و هشت و نه دوره
Боз народ шклҳои фалак
باز نراد شکلهای فلک
Аз яке то ҳазор , чори малик
از یکی تا هزار، چار ملک
Ваон ҳамаи таҳти амри молики малик
وان همه تحت امر مالک ملک
Мисли « мо фии албҳўри тҷрии фалак »
مثل «ما فی البحور تجری فلک»
Гарчи ҳар дами зи шаклҳои ғариб
گرچه هر دم ز شکلهای غریب
Халқи куну фасоди рости насиб
خلق کون و فساد راست نصیب
Нест ин ҷумлаи ҷуз ки нақши зи бод
نیست این جمله جز که نقش ز باد
Хсли баради онкии дил бар ӯ наниҳод
خصل برد آنکه دل بر او ننهاد
« рбнои мо хилқати ҳозо » гуфт
«ربّنا ما خلقت هذا» گفت
Ҳақ чу изҳор кард сар наҳуфт
حق چو اظهار کرد سر نهفت
Пас ба « сбҳонк » аз « азоби алнор »
پس به «سبحانک» از «عذاب النار»
Кон буд рӯҳи ҷаҳлу ҳикмати кор
کان بود روح جهل و حکمت کار
Бандагонро дар ин паноҳ оварад
بندگان را در این پناه آورد
Бар хдоӣии худ гувоҳ оварад
بر خدائی خود گواه آورد
« рбнои аннои смъно » ро
«ربنا انّنا سمعنا» را
Хуш бихон ва бигӯ бидон мо ро
خوش بخوان و بگو بدان ما را
Аз ман ва ту дуост эй мискин
از من و تو دعاست ای مسکین
ӯ иҷобат кунад ба лутфи омин
او اجابت کند به لطف آمین