Рӯй гозр сияҳ шуд аз хуршед

روی گازر سیه شد از خورشید

Ҷома бингар ки худ шудааст сипед

جامه بنگر که خود شده است سپید

Гар набӯдӣ вуҷӯди хори касиф

گر نبودی وجود خار کثیف

Гул нагаштӣ чунин латифу назиф

گل نگشتی چنین لطیف و نظیف

Чун бухораш на хор иксў шуд

چون بخارش نه خار یکسو شد

Гули накӯи рангу шакл ва хушбӯ шуд

گل نکو رنگ و شکل و خوشبو شد

Зон кашидааст пӯст бар бау себ

زان کشیده است پوست بر به و سیب

То кунад дафъи талхӣу осеб

تا کند دفع تلخی و آسیب

Ҷири нафъ ва сафо кунад зи дарун

جر نفع و صفا کند ز درون

Дафъи зр ҳаво кунад ба бурун

دفع ضر هوا کند به برون

Бад барои бадии буруни андохт

بد برای بدی برون انداخت

Ба аз ин ба бигӯ кидонад сохт

به از این به بگو که داند ساخت

Нохуну мӯигар ниФзоид

ناخن و موی گر نیفزاید

Офату айб дар мизоҷ ояд

آفت و عیب در مزاج آید

Қатъи он чун заруратаст аз он

قطع آن چون ضرورت است از آن

То наёбӣ ?илам надорад ҷон

تا نیابی الم ندارد جان

Сахти бехаш барои хоридн

سخت بیخش برای خاریدن

Бе?илам дар замон баридан

بی الم در زمان بریدن

Лиззати ҷинат аз ҷҳим буд

لذت جنت از جحیم بود

Донад он кас ки ӯ ҳаким буд

داند آن کس که او حکیم بود

Мазаи нон гуруснагӣ дорад

مزۀ نان گرسنگی دارد

Об бе тишнагии бнгўорд

آب بی تشنگی بنگوارد

Роҳати марҳам аз ?илам бошад

راحت مرهم از الم باشد

Варна ҳастяш колъдм бошад

ورنه هستیش کالعدم باشد

Ҳеҷ бехурда ноед аз борӣ

هیچ بی خرده ناید از باری

Ҳону ҳон то ту хурда нишморӣ

هان و هان تا تو خرده نشماری

Хурдагирӣ нишон хўдроиӣ аст

خرده گیری نشان خودرایی است

Хурдаи бинии нишон бенаӣ аст

خرده بینی نشان بینایی است