Аввали эъҷози халқ ҳар ду ҷаҳон

اول اعجاز خلق هر دو جهان

Кард эзад ба ҷумлаи қуръон

کرد ایزد به جملۀ قرآن

Чунки оҷиз шуданд « лоиأтўн »

چونکه عاجز شدند «لایأتون»

Гашти нозили зи ҳазрати бичўн

گشت نازل ز حضرت بیچون

Баъд аз он имтиҳон ба « ъушри сур »

بعد از آن امتحان به «عشر سور»

Кард бо ҷумлаи халқи бор дигар

کرد با جمله خلق بار دگر

Боз оҷиз шуданд бо киу ма

باز عاجز شدند با که و مه

Гуфт « Фأтўи бсўраҳ мислаи »

گفت «فأتو بسورة مثله»

Нас « лни тФълўо » биёмад боз

نص «لن تفعلوا» بیامد باز

Ба ҳадисӣ тамом кард эъҷоз

به حدیثی تمام کرد اعجاز

Бо вуфӯри дўоъии эшон

با وفور دواعی ایشان

Сӯии ибтоли мӯъҷизи қуръон

سوی ابطال معجز قرآن

Ҳама аз оҷизии фурӯи монданд

همه از عاجزی فرو ماندند

Лавҳ « лами тФълўо » фурӯи хонданд

لوح «لم تفعلوا» فرو خواندند

Ҳар ҳадисӣ аз ӯст бе монанд

هر حدیثی از اوست بی مانند

Мӯъҷизоташи нигар ки бошад чанд

معجزاتش نگر که باشد چند

Мъниши худ буруни зи ҳасру адад

معنیش خود برون ز حصر و عدد

« нФдолбҳр қабл ани тнФд »

«نفدالبحر قبل ان تنفد»