Оқилӣ дид қатраи жола

عاقلی دید قطرۀ ژاله

Бинишаста ба сабзау лола

بنشسته به سبزه و لاله

Гуфт абрӣ набӯд дар олам

گفت ابری نبود در عالم

Аз куҷо шуд падеди ин шабнам

از کجا شد پدید این شبنم

Марказ ӯ зи шеб ё болост

مرکز او ز شیب یا بالاست

Майли табъи вуҷӯд ӯ ба куҷост

میل طبع وجود او به کجاست

Як замонии бад-ӣн сухан бигузашт

یک زمانی بدین سخن بگذشت

Тоби меҳри аўФтод дар киу дашт

تاب مهر اوفتاد در کُه و دشت

Қатра жола дид он сираи мард

قطرۀ ژاله دید آن سره مرد

Ки з ногоҳ қасд боло кард

که ز ناگاه قصد بالا کرد

Майли аўдид чун басӯи самост

میل اودید چون بسوی سماست

Кард маълум каз қабил ҳавост

کرد معلوم کز قبیل هواست

Ту варои ду олимии зинҳор

تو ورای دو عالمی زنهار

То нагирӣ дар ин нишеби қарор

تا نگیری در این نشیب قرار

Шаҳсаворӣ ба қӯти назарӣ

شهسواری به قوّت نظری

Зон чу шоҳон ҳамеша дар сафарӣ

زان چو شاهان همیشه در سفری

Аз амали вази назар чу шоҳу вазир

از عمل وز نظر چو شاه و وزیر

Гуҳ ба нахҷӣру гоҳ дар тадбир

گه به نخجیر و گاه در تدبیر

Чунки Рахши ту бар замин бадвед

چونکه رخش تو بر زمین بدوید

Гирд кӣ зон ба доман ту расед

گرد کی زان به دامن تو رسید

То ба манзили рисӣ ба осонӣ

تا به منزل رسی به آسانی

Доман аз гирд раҳ биафшонӣ

دامن از گرد ره بیفشانی

Зон ҳамаи ҷусту ҷӯи бросоӣӣ

زان همه جست و جو برآسائی

Накунӣ кору корФрмоӣӣ

نکنی کار و کارفرمائی

Боздонӣ ки то ки будӣ ту

بازدانی که تا که بودی تو

Оташи шамъ ё на дӯдии ту

آتش شمع یا نه دودی تو

Лек он донишат надорад суд

لیک آن دانشت ندارد سود

Ки дар онҷои нмитўони афзуд

که در آنجا نمیتوان افزود

Ин ҷаҳонаст ҷои касби камол

این جهان است جای کسب کمال

Ҷаҳли нафас худаст айни залол

جهل نفس خود است عین ضلال