Амри маърӯф хислатӣаст шариф

امر معروف خصلتی است شریف

Лек аз мушфиқи назифи латиф

لیک از مشفق نظیف لطیف

Сифати онкии солик роҳ аст

صفت آنکه سالک راه است

« Фбмои раҳмаи ман аллоҳ » аст

«فبما رحمة من الله» است

Ҷусту ҷӯии бадии з бехурдӣ аст

جست و جوی بدی ز بی خردی است

бадгумонӣ бидон ки асл бадӣ аст

بدگمانی بدان که اصل بدی است

эй ки аз айби дигарон пурсӣ

ای که از عیب دیگران پرسی

Ту магар аз худои нми​трсӣ

تو مگر از خدا نمی​ترسی

То кунӣ зуҳди хешро машҳур

تا کنی زهد خویش را مشهور

Ки тўӣии фосиқ ва манам мастур

که توئی فاسق و منم مستور

Худ ндонӣ ки фисқ худбинӣ аст

خود ندانی که فسق خودبینی است

Ғайр аз он ҳарчӣ ҳаст мискинӣ аст

غیر از آن هرچه هست مسکینی است

Хатми Иблису ҳоли одами байн

ختم ابلیس و حال آدم بین

Зон ду як баҳри хештани багазин

زان دو یک بهر خویشتن بگزین

Ту агар гирди худ барандозӣ

تو اگر گرد خود براندازی

Бар паии кор , хонаи пардозӣ

بر پی کار، خانه پردازی

Дигар аз дигарон наёрӣ ёд

دیگر از دیگران نیاری یاد

Ҷуз ба некӣ макун ки некати бод

جز به نیکی مکن که نیکت باد

Фисқ бигузаштаро макун ғайбат

فسق بگذشته را مکن غیبت

Ки буд бадгумонӣу рибт

که بود بدگمانی و ریبت

Агар ӯро ба дили пушаймонӣ

اگر او را به دل پشیمانی

Шуда бошад аз ончии ми​донӣ

شده باشد از آنچه می​دانی

ӯ буд тоибу ҳабиби аллоҳ

او بود تایب و حبیب اللّه

Ту бидонадяши фосиқу гумроҳ

تو بداندیش فاسق و گمراه

Гар надидӣ ба чашми бози мҷўӣ

گر ندیدی به چشم باز مجوی

Вар бидидӣ ба чашм боз магӯӣ

ور بدیدی به چشم باز مگوی

Айби мардум агар Фропўшӣ

عیب مردم اگر فراپوشی

Рӯи Фропўш варна хомӯшӣ

رو فراپوش ورنه خاموشی

Гар бапушӣ ба лутфи айби касон

گر بپوشی به لطف عیب کسان

Ҳеҷ махӯзи ҳақи шӯй ту бидон ?

هیچ مأخوذ حق شوی تو بدان؟

Амри маърӯфи ончии хоссаи мост

امر معروف آنچه خاصۀ ماست

Неки хоҳӣу носеҳӣ ва дуост

نیک خواهی و ناصحی و دعاست

Боқии он кас ки ҳукми ми​ронд

باقی آن کس که حکم می​راند

Ҳокимаст ӯ чу кард ӯ донад

حاکم است او چو کرد او داند

Бози пурсанад аз якояки мард

باز پرسند از یکایک مرد

Ман надонам ки ӯ чаҳ хоҳад кард

من ندانم که او چه خواهد کرد

Ҷинс бо ҷинс хеш гардад ёр

جنس با جنس خویش گردد یار

Хосро худ ба амри ом чаҳ кор

خاص را خود به امر عام چه کار

Бар ман он нест ман чаҳ ми​донм

بر من آن نیست من چه می​دانم

Кшти​ииро ба хушки ми​ронм

کشتی​یی را به خشک می​رانم

Мард бояд ки хуш маниш бошад

مرد باید که خوش منش باشد

Фориғ аз ҷавр ва сарзаниш бошад

فارغ از جور و سرزنش باشد

Гуфта « алмؤмни олФи мأлўФ »

گفته «المؤمن آلف مألوف»

Ту шдстӣ ба зиди он мавсуф

تو شدستی به ضدّ آن موصوف

Чанд аз ин фитнау хусумати ту

چند از این فتنه و خصومت تو

На ту рстӣ ва на ҳукӯмати ту

نه تو رستی و نه حکومت تو

Хираи ҷангии харӣ ба сад динор

خیره جنگی خری به صد دینار

То дилиро кунӣ ба ранҷи афкор

تا دلی را کنی به رنج افکار

Ин ҳамаи нихвату хусумату ҷанг

این همه نخوت و خصومت و جنگ

Бҳрномасту шӯҳрат эй ҳамаи нанг

بهرنام است و شهرت ای همه ننگ

Ҳар бадии кони зи дигарон доне

هر بدی کان ز دیگران دانی

Ба ҳақиқати тўӣӣ агар доне

به حقیقت توئی اگر دانی

То ту бинии ззиду Амри бадӣ

تا تو بینی ززید و عمرو بدی

Ҳамчуи Тифли сафеҳ соя задӣ

همچو طفل سفیه سایه زدی