Дар ҳузури ҷамоатии анбӯҳ
در حضور جماعتی انبوه
Рафта будам паии тафарруҷи кӯҳ
رفته بودم پی تفرّج کوه
Камариро шикофти як ёрӣ
کمری را شکافت یک یاری
Пеши мо ногаҳони паии корӣ
پیش ما ناگهان پی کاری
Кирмакӣ ёфтам миёни камар
کرمکی یافتم میان کمر
Сайру сиробу сабзу тоза ва тар
سیر و سیرآب و سبز و تازه و تر
Андари онҷои мақом худ карда
اندر آنجا مقام خود کرده
Чун дар обу гиёҳи парварда
چون در آب و گیاه پرورده
Ҳечгуна мсому роҳи гузар
هیچگونه مسام و راه گذر
Мо ндидидм дар миёни камар
ما ندیدیدم در میان کمر
Халқ чун дид сӯрати он ро
خلق چون دید صورت آن را
Тоза карданд ҷумлаи имон ро
تازه کردند جمله ایمان را
Ризқи ин аз кадом роҳ омад
رزق این از کدام راه آمد
Китару тоза чун гиёҳ омад
که تر و تازه چون گیاه آمد
Қӯт аз баҳри қӯт ҷон аст
قوت از بهر قوّت جان است
Ваон ҳам аз Фълҳоӣ яздон аст
وان هم از فعلهای یزدان است
Феъли ҳақро сабаби нмишоид
فعل حق را سبب نمیشاید
Кам нагардад зи ҳеҷ ва нафазояд
کم نگردد ز هیچ و نفزاید
Бе сабаби байн ки дорад ӯ зинда
بی سبب بین که دارد او زنده
Ҷамъи шӯ то кӣ эй пароканда ?
جمع شو تا کی ای پراکنده؟
Бскаҳи дидеми мурда аз хӯрдан
بسکه دیدیم مرده از خوردن
Нодираст аз гуруснагии мурдан
نادر است از گرسنگی مردن
Гар тавонгари буи вагар дарвеш
گر توانگر بوی و گر درویش
Нахурӣ ҷуз ки қадари рӯзии хеш
نخوری جز که قدر روزی خویش
Ту кунӣ ҷамъ то фалон бихӯрад
تو کنی جمع تا فلان بخورد
Оқили инро зи аблаҳии шимурд
عاقل این را ز ابلهی شمرد