Хушо дилӣ ки ба меҳри вай ва нишона ӯст

خوشا دلی که به مهر وی و نشانه اوست

Хушо сиррӣ ки саранҷомаш остона ӯст

خوشا سری که سرانجامش آستانه اوست

Ба куштанами з чаҳ рӯи дам ба дам баҳона кунад

به کشتنم ز چه رو دم به دم بهانه کند

Чу куштанам ба ҳақиқат дар он баҳона ӯст

چو کشتنم به حقیقت در آن بهانه اوست

Туро чаҳ зонка дил аз дарду доғ ӯ пуршуд

ترا چه زانکه دل از درد و داغ او پرشد

Чу дарду доғи ҳам аз ӯу хона хона ӯст

چو درد و داغ هم از او و خانه خانه اوست

Чу лолаи доғи вай аз дил бурун нахоҳам кард

چو لاله داغ وی از دل برون نخواهم کرد

Ки сари зи хок чу бар дорам он нишона ӯст

که سر ز خاک چو بر دارم آن نشانه اوست

Машоми рӯҳи бошиори шоҳидитар соз

مشام روح باشعار شاهدی تر ساز

Ки об рӯй сухани назм ошиқона ӯст

که آب روی سخن نظم عاشقانه اوست