Чу ақди сунбули ту уқда бар ҷабини андохт

چو عقد سنبل تو عقده بر جبین انداخت

Чаҳ уқдаҳо ки аз ӯ дар дили ҳазини андохт

چه عقده ها که از او در دل حزین انداخت

Шуд аз муҳаббати ту хоки саҷдаи гоҳи малик

شد از محبت تو خاک سجده گاه ملک

Чу сарви қомати ту соя бар замини андохт

چو سرو قامت تو سایه بر زمین انداخت

Рухи ту гоҳ бигӯянд моҳу гуҳи хуршед

رخ تو گاه بگویند ماه و گه خورشید

Маро ба меҳри рахти шавқи он ва ин андохт

مرا به مهر رخت شوق آن و این انداخت

Бабради донишу ҳушу хиради зи ман зулфат

ببرد دانش و هوش و خرد ز من زلفت

Кунун киришмаи чашмати назари барин андохт

کنون کرشمه چشمت نظر برین انداخت

Гирифт дили зи ҳавоу нишонд дар ҷигарам

گرفت دل ز هوا و نشاند در جگرم

Камони абрӯии ту ҳар чаҳ аз камӣни андохт

کمان ابروی تو هر چه از کمین انداخت

Макун маломати аҳволи шоҳидӣ эй шайх

مکن ملامت احوال شاهدی ای شیخ

Фироқи ёру ғами рӯйиши андарин андохт

فراق یار و غم رویش اندرین انداخت