Қадати сарви гуфтем ва рӯе надошт

قدت سرو گفتیم و رویی نداشت

Чу зулфи ту ҳам машк бўӣӣ надошт

چو زلف تو هم مشک بوئی نداشت

Фурот ар чаҳ сайл дар сайл буд

فرات ار چه سیل در سیل بود

Чу чашмами басии ҷуст ва ҷӯӣ надошт

چو چشمم بسی جست و جویی نداشت

Дили риши ман ҳар шабӣ то саҳар

دل ریش من هر شبی تا سحر

Биҷузи зикр ту гуфт ва гӯйӣ надошт

بجز ذکر تو گفت و گویی نداشت

Муҳӣт ар чаҳ дар хештани ғарқа буд

محیط ار چه در خویشتن غرقه بود

Чу мижгони ман об рӯе надошт

چو مژگان من آب رویی نداشت

Бҳсрт чу шуд шоҳидии зери хок

بحسرت چو شد شاهدی زیر خاک

Ҷузи он хоки кӯ орзӯе надошт

جز آن خاک کو آرزویی نداشت