Агар на зулф ту мебарад дар паноҳи маро

اگر نه زلف تو میبرد در پناه مرا

Фиреби чашм ту мекишт бе гуноҳи маро

فریب چشم تو میکشت بی گناه مرا

Чаҳ фитнаҳо ки бар ангехт холи ҳиндӯят

چه فتنه ها که بر انگیخت خال هندویت

Бротши рухи ту сӯхти он сиёҳи маро

برآتش رخ تو سوخت آن سیاه مرا

Гувоҳи сӯзи даруни ашку чеҳра зард аст

گواه سوز درون اشک و چهره زرد است

Буд бадаради ту зини гӯнаи сад гувоҳи маро

بود بدرد تو زین گونه صد گواه مرا

Бигуфтам аз раҳи риндии рӯм ба роҳи салоҳ

بگفتم از ره رندی روم به راه صلاح

Чаҳ чораи ишваи соқии баради зи роҳи маро

چه چاره عشوه ساقی برد ز راه مرا

Дамид сабза чу бар кард офтоби рахт

دمید سبزه چو بر کرد آفتاب رخت

Бсухт бор дигар меҳри он гиёҳи маро

بسوخت بار دگر مهر آن گیاه مرا

Чаҳ боки шоҳидӣ аз номаи сиёҳ ки ҳаст

چه باک شاهدی از نامه سیاه که هست

Ифофи марҳамати дӯсти узри хоҳи маро

عفاف مرحمت دوست عذر خواه مرا