Чун дилбарони зи зулфи сияҳ тоб ме диҳанд

چون دلبران ز زلف سیه تاب می‌دهند

Дилро нишони зи сӯрат қуллоб ме диҳанд

دل را نشان ز صورت قلّاب می‌دهند

Пайкон ба оташи дили ман сурх ме кунанд

پیکان به آتش دل من سرخ می‌کنند

Чун сурх шуд ба хӯни ҷигар об ме диҳанд

چون سرخ شد به خون جگر آب می‌دهند

Гӯйанд рӯй хеш намоем батон ба хоб

گویند روی خویش نماییم بتان به خواب

Моро бад-ӣни баҳона чаҳ хуш хоб ме диҳанд

ما را بدین بهانه چه خوش خواب می‌دهند

Он холҳои сӯхта аз тобиши рахт

آن خال‌های سوخته از تابش رخت

Бар оташи ду гӯнаи маро тоб ме диҳанд

بر آتش دو گونهٔ مرا تاب می‌دهند

Гуҳ зулф афкананд ба рухи гуҳ бар афкананд

گه زلف افکنند به رخ گه بر افکنند

Моро фиреб дар шаб маҳтоб ме диҳанд

ما را فریب در شب مهتاب می‌دهند

Гуфтанд шоҳидии зи гадоёни ин дар аст

گفتند شاهدی ز گدایان این در است

Ин салтанат бибин ки дар ин боб ме диҳанд

این سلطنت ببین که در این باب می‌دهند