Рахши оташам дар дарун май барад

رخش آتشم در درون می‌برد

Ду зулфаши зи ақлами бурун май барад

دو زلفش ز عقلم برون می‌برد

Надонам чаҳ шуд ақлу андеша ро

ندانم چه شد عقل و اندیشه را

Ки ишқам ба сӯии ҷунун май барад

که عشقم به سوی جنون می‌برد

Диламро ки пар буд аз ақлу ҳуш

دلم را که پر بود از عقل و هوش

Ду чашми тўош бо фусун май барад

دو چشم تواَش با فسون می‌برد

Ба побӯси ту сарвро оби ҷӯй

به پابوس تو سرو را آب جوی

Ба занҷирҳо сарнигӯн май барад

به زنجیرها سرنگون می‌برد

Агар шоҳидии баради ҷон аз лабат

اگر شاهدی برد جان از لبت

зи занҷири зулфи ту чун май барад

ز زنجیر زلف تو چون می‌برد