Корӣ надорам дар ҷаҳони ҷузи гиря дар кирдори худ

کاری ندارم در جهان جز گریه در کردار خود

Чун ман мабодои ҳеҷ каси дармонда а надар кори худ

چون من مبادا هیچ کس درمانده ا ندر کار خود

эй сарви қади сими тани ваии гули рухи нозуки бадан

ای سرو قد سیم تن وی گل رخ نازک بدن

Аз дӯстон бишинав сухан хорӣ макун бо ёри худ

از دوستان بشنو سخن خواری مکن با یار خود

Лаъли лабат бо ҷони қарини зери лабат дар смин

لعل لبت با جان قرین زیر لبت در ثمین

Бо ҳасани лутфи ин чунин зойеъ макун бозори худ

با حسن لطف این چنین ضایع مکن بازار خود

Бо чеҳраи беҳтар аз маии қадат ба аз сарви сеӣ

با چهره بهتر از مهی قدت به از سرو سهی

Бӯсӣ ба ҷонӣ май диҳии бас худ бикун бозори худ

بوسی به جانی می دهی بس خود بکن بازار خود

Шуд шоҳидӣ чун дар фунун дар қайди зулфи ту забун

شد شاهدی چون در فنون در قید زلف تو زبون

Бигзор каз сӯз дарун гиряд ба ҳоли зори худ

بگذار کز سوز درون گرید به حال زار خود