Гарчи дили зи оташи ҳиҷрони ту доғӣ дорад

گرچه دل ز آتش هجران تو داغی دارد

Бози ҳоли рахт аз лола фироқӣ дорад

باز حال رخت از لاله فراغی دارد

Ҳамаи шаби шамъи рахти равшании дидаи мост

همه شب شمع رخت روشنی دیده ماست

эй хуши он кас ки чунин чашм ва чароғӣ дорад

ای خوش آن کس که چنین چشم و چراغی دارد

Моу кӯии туу сӯфӣу биҳишту ризвон

ما و کوی تو و صوفی و بهشت و رضوان

Ҳар касе дар хури худ майл ба боғӣ дорад

هر کسی در خور خود میل به باغی دارد

Пой дар гул будаш ё будаш ҷон дар тан

پای در گل بودش یا بودش جان در تن

Ҳар ки чун лолаи зи савдои ту доғӣ дорад

هر که چون لاله ز سودای تو داغی دارد

Шоҳидӣ чун ба сухани булбули боғ Ирам аст

شاهدی چون به سخن بلبل باغ ارم است

Кӣ кунад гӯш ба фарёд ки зоғӣ дорад

کی کند گوش به فریاد که زاغی دارد