Дили зи кору бори олами сар ба сар барканда ам

دل ز کار و بار عالم سر به سر برکنده‌ام

Май кашами бори ғамат аз ҷону дил то зинда ам

می‌کشم بار غمت از جان و دل تا زنده‌ام

Гарчи мегардад суроҳеи дам ба дам бар ҷони ман

گرچه می گردد صراحی دم به دم بر جان من

Чун қадаҳ хӯнам хӯрд он лаъли ман дар ханда ам

چون قدح خونم خورد آن لعل من در خنده‌ام

Неи шукр ашкстаҳ шуд онгаҳ зи лаълат ком ёфт

نی شکر اشکسته شد آنگه ز لعلت کام یافت

Зини сабаби ашкстгонро аз дилу ҷон банда ам

زین سبب اِشکَستِگان را از دل و جان بنده‌ام

Сарвро нисбат ба қадаш кардаам аз ростӣ

سرو را نسبت به قدش کرده‌ام از راستی

Аз қадаш бо ҳиммати кӯтоҳи худ шарманда ам

از قدش با همت کوتاه خود شرمنده‌ام

Чашм хоб олуд аз сар гуфтаам наргис валек

چشم خواب‌آلود از سر گفته‌ام نرگس ولیک

Ҳамчу ӯ ман ҳам зи хиҷлати сар ба пеш афканда ам

همچو او من هم ز خجلت سر به پیش افکنده‌ام

То шуъоъи офтоби талъаташ бар ман битофт

تا شعاع آفتاب طلعتش بر من بتافت

Дар [ миён ] аз тоби хуршеди Рахш тобанда ам

در [ میان ] از تاب خورشید رخش تابنده‌ام

Шоҳидӣ то восилаи васли ту бар ҷон васл кард

شاهدی تا واصله وصل تو بر جان وصل کرد

Халъат шоҳон надорад қадари пеш ҷндаҳ ам

خلعت شاهان ندارد قدر پیش جنده‌ام