Бегул рӯй ту набӯд майли сӯии гулшанам

بی گل روی تو نبود میل سوی گلشنم

Бе лабати ҳам ҷони ширинро намехоҳад танам

بی لبت هم جان شیرین را نمی خواهد تنم

То магар бар доманат уфтад зи хӯнами қатра Эй

تا مگر بر دامنت افتد ز خونم قطره ای

Дар фироқи ҷони ширини дасту пое май занам

در فراق جان شیرین دست و پایی می زنم

эй муроди дили рқибонт ба хӯнам ташна анд

ای مراد دل رقیبانت به خونم تشنه اند

Лутф бошад гар наяндозӣ ба коми душманам

لطف باشد گر نیندازی به کام دشمنم

Гўиёи моро зи оби теғи ту рӯзӣ набӯд

گوییا ما را ز آب تیغ تو روزی نبود

Вар на аз лутфи ту тақсират нашуд дар куштанам

ور نه از لطف تو تقصیرت نشد در کشتنم

Шоҳидиро ҷони ҳамеи сӯзади зи фарти иштиёқ

شاهدی را جان همی سوزد ز فرط اشتیاق

Бовараш гар нест бингар шуъла дар пероҳанам

باورش گر نیست بنگر شعله در پیراهنم