Хӯнам аз мастии тариқи ақлро гум ме кунам

خونم از مستی طریق عقل را گم می‌کنم

Май кашами хӯни суроҳе рӯй дар хам ме кунам

می‌کشم خون صراحی روی در خم می‌کنم

Бо сегон кӯии ту ман баъд хоҳам ёр шуд

با سگان کوی تو من بعد خواهم یار شد

Ақл бе ороми пеши худ ба мардум ме кунам

عقل بی‌آرام پیش خود به مردم می‌کنم

Бас ки май пошам ба ҳрсўи кавкаби ашк аз ду чашм

بس که می‌پاشم به هرسو کوکب اشک از دو چشم

Ҳар шабӣ рӯй заминро пари з анҷум ме кунам

هر شبی روی زمین را پر ز انجم می‌کنم

Гар буд сад чашму гиря бар гуноҳам кам буд

گر بود صد چشم و گریه بر گناهم کم بود

Чист ин ғифлат ки ҳрдми ман табассум ме кунам

چیست این غفلت که هردم من تبسم می‌کنم

Шоҳидӣ дар ақди зулфаши риштаи ҷонро бабанд

شاهدی در عقد زلفش رشته جان را ببند

Варна дар ҳар тор ӯ сарриштаро гум ме кунам

ورنه در هر تار او سررشته را گم می‌کنم