Сарви моро ҳар замон дил мекашад сӯй дигар

سرو ما را هر زمان دل می‌کشد سوی دگر

Чун гули раъно ки дорад ҳар тараф рӯй дигар

چون گل رعنا که دارد هر طرف روی دگر

Ҳар ки дорад рӯй дил дар қиблаи дидор ӯ

هر که دارد روی دل در قبله دیدار او

Саҳв бошад саҷда дар миҳроби абрӯӣ дигар

سهو باشد سجده در محراب ابروی دگر

Дар тариқи дӯстӣ , собити қадам чун хок бош

در طریق دوستی، ثابت قدم چون خاک باش

Чун сабо то чанд ҳар дам бар сари кӯй дигар

چون صبا تا چند هر دم بر سر کوی دگر

Ҷони бемори марои тоб шикебе намонад

جان بیمار مرا تاب شکیبایی نماند

эй табиб , ар оқилӣ , ҷузи сабри доруӣ дигар

ای طبیب، ار عاقلی، جز صبر داروی دگر

Панд гуё , беш аз инам дар саф тоъат махон

پند گویا، بیش از اینم در صف طاعت مخوان

Зишт бошад рӯй дар миҳробу дили сӯй дигар

زشت باشد روی در محراب و دل سوی دگر

Мавсими наврӯз ва ман дар кунҷи танҳои асир

موسم نوروز و من در کنج تنهایی اسیر

Ҳар касе дар сояи сарву лаби ҷӯй дигар

هر کسی در سایه سرو و لب جوی دگر

Гар дили шоҳӣ ба дашномӣ биҷӯе давр нест

گر دل شاهی به دشنامی بجویی دور نیست

Зон ки ҳамчун ӯ наме байнами дуъогӯӣ дигар

زان که همچون او نمی‌بینم دعاگوی دگر