эй дӯст , шабӣ ба кӯй мо бош

ای دوست، شبی به کوی ما باش

Дарди дили ришро даво бош

درد دل ریش را دوا باش

Айёми висол , хуш замонӣ аст

ایام وصال، خوش زمانی است

Гӯи меҳнати ҳиҷр дар қафо бош

گو محنت هجر در قفا باش

Додам дилу ҷон ба узрхоҳӣ

دادم دل و جان به عذرخواهی

Бар хок дараш , нагуфт шобош

بر خاک درش، نگفت شاباش

эй зоҳиди шаҳр , моу кӯяш

ای زاهد شهر، ما و کویش

Ҷиноти Наими гӯ туро бош

جنات نعیم گو ترا باش

Шоҳӣ , ҳама умр ме кашидӣ

شاهی، همه عمر می کشیدی

Рӯзии ду се низ порсо бош

روزی دو سه نیز پارسا باش