Дар ин гулшан чаҳ созад булбул аз зорӣу фарёдаш
در این گلشن چه سازد بلبل از زاری و فریادش
Чу сӯии ошиқон майлӣ надорад сарви озодаш
چو سوی عاشقان میلی ندارد سرو آزادش
Хушаст ин боғи рангин , лек натавон дил дар ӯ бастан
خوش است این باغ رنگین، لیک نتوان دل در او بستن
Ки буи ошноӣ нест дар насрину шамшодаш
که بوی آشنایی نیست در نسرین و شمشادش
Чунин кони ғамзаро таълим шухӣ медиҳад чашмат
چنین کان غمزه را تعلیم شوخی میدهد چشمت
Бигӯ : оташ ба олами зан , ки устодаст устодаш
بگو: آتش به عالم زن، که استاد است استادش
Агар маҷнӯн ба дарду доғ ишқ афтод як чанде
اگر مجنون به درد و داغ عشق افتاد یک چندی
Вале дар ошиқии ҳаргизи чунин корӣ науфтодаш
ولی در عاشقی هرگز چنین کاری نیفتادش
Гар оби чашму оҳи оташинӣ буд шоҳӣ ро
گر آب چشم و آه آتشینی بود شاهی را
Кунун хокаст ва дар кӯии ту ҳрсў май баради бодаш
کنون خاک است و در کوی تو هرسو میبرد بادش