Талхаст бе ту сабр , дил ғам фузуда ро

تلخ است بی‌تو صبر، دل غم فزوده را

Натавон чашид доруии ноозмуда ро

نتوان چشید داروی ناآزموده را

эй нола ҳамдамӣ кун ва аз оби чашми ман

ای ناله همدمی کن و از آب چشم من

Бедори сози дидаи бахти ғунуда ро

بیدار ساز دیده بختِ غُنوده را

Дил шуд рамидаи сари зулфи ту , вази каманд

دل شد رمیده سر زلف تو، وز کمند

Натавон ба кӯй ақл кашид он рабӯда ро

نتوان به کوی عقل کشید آن ربوده را

Бо боғбон магӯ ки дили ғунча хӯн чарост

با باغبان مگو که دل غنچه خون چراست

Хондан наме тавон варақи ногушӯда ро

خواندن نمی‌توان ورق ناگشوده را

Машшотаи зулфи ёр ба ангушт ме кашад

مشاطه زلف یار به انگشت می‌کشد

Зон рӯ ки нисбатӣ ба қалам ҳаст дӯда ро

زان رو که نسبتی به قلم هست دوده را

Ногуфта аз даҳони ту рамзии марои макаш

ناگفته از دهان تو رمزی مرا مکش

Натавон қисос кард гуноҳи набӯда ро

نتوان قصاص کرد گناه نبوده را

Шоҳии хаёл хос бигӯ аз даҳони дӯст

شاهی خیال خاص بگو از دهان دوست

Чун нест лиззатии суханони шунӯда ро

چون نیست لذتی سخنان شنوده را