Ҳар ки кӯии ту сохт маскани хеш

هر که کوی تو ساخت مسکن خویش

Хӯн худ мекунад бгрдни хеш

خون خود میکند بگردن خویش

Донаи холи пеш рух бинмоӣ

دانه خال پیش رخ بنمای

То гул оташ занад ба хирмани хеш

تا گل آتش زند به خرمن خویش

Шамъ , парвонаро бсухт , валек

شمع، پروانه را بسوخت، ولیک

Зуд бирён шавад ба равғани хеш

زود بریان شود به روغن خویش

То гул аз боди субҳи буи ту ёфт

تا گل از باد صبح بوی تو یافت

Ҷомаҳо пора кард бар тани хеш

جامه ها پاره کرد بر تن خویش

Гар дилами чоки доман афтода аст

گر دلم چاک دامن افتاده است

Хушам аз чашми покдомани хеш

خوشم از چشم پاکدامن خویش

Ҳаст шоҳии зи остони ту давр

هست شاهی ز آستان تو دور

Мурғи овора аз нишемани хеш

مرغ آواره از نشیمن خویش