Парда бигушо з рӯй чун маи хеш

پرده بگشا ز روی چون مه خویش

Ки бҷонми зи бахти гмраҳи хеш

که بجانم ز بخت گمره خویش

Мекашад сарв , пеши болоят

میکشد سرو، پیش بالایت

Шармсории зи қади кӯтаҳи хеш

شرمساری ز قد کوته خویش

Минўозм чу чанг дар бар худ

مینوازم چو چنگ در بر خود

Ки фаромӯш мекунам раҳи хеш

که فراموش میکنم ره خویش

Воъзо , моу нолаи дафу не

واعظا، ما و ناله دف و نی

Туу гуфтори номуваҷҷаҳи хеш

تو و گفتار ناموجه خویش

Шоҳӣ аз бандагони тест , аз ӯ

شاهی از بندگان تست، از او

Вомгири илтифоти гуҳи гуҳи хеш

وامگیر التفات گه گه خویش