Ҳар шаб аз мастӣ ба сӯии хонаи раҳ гум ме кунам

هر شب از مستی به سوی خانه ره گم می‌کنم

Нақд ҳастӣ вақф бар хмхонаҳ ва хам ме кунам

نقد هستی وقف بر خمخانه و خم می‌کنم

Ҳар шаб аз сӯзи дарун бар ҳоли бемории худ

هر شب از سوز درون بر حال بیماری خود

Гоҳ мегарем чу шамъу гуҳ табассум ме кунам

گاه می‌گریم چو شمع و گه تبسم می‌کنم

намекунам ҳар лаҳза дар пеши сгонти ҷои хеш

می‌کنم هر لحظه در پیش سگانت جای خویش

Худнамоеи байн ки ман дар пеш мардум ме кунам

خودنمایی بین که من در پیش مردم می‌کنم

Хоҳам андари пояти уфтам , доманати гирам ба даст

خواهم اندر پایت افتم، دامنت گیرم به دست

Чун туро дидам , зи шодии дасту по гум ме кунам

چون ترا دیدم، ز شادی دست و پا گم می‌کنم

Гуфтае : шоҳӣ , бар ин дар кист бо чандини фиғон

گفته‌ای: شاهی، بر این در کیست با چندین فغان

Дод хоҳам , бар дар султон тазаллум ме кунам

داد خواهم، بر در سلطان تظلم می‌کنم