эй гули нав ба сафари рафтау солии монда

ای گل نو به سفر رفته و سالی مانده

Мо зи андӯҳи миёни ту хаёлии монда

ما ز اندوه میان تو خیالی مانده

Дили маҳҷӯри ман аз мӯя чу мӯе гашта

دل مهجور من از مویه چو مویی گشته

Тани ранҷури ман аз нола чу нолии монда

تن رنجور من از ناله چو نالی مانده

Ба таманнои даҳони ту ҳамаи умри гузашт

به تمنای دهان تو همه عمر گذشت

Вази ту морости ҳамин фикри маҳолии монда

وز تو ماراست همین فکر محالی مانده

Лаълат аз гавҳар конӣаст нишоне дода

لعلت از گوهر کانیست نشانی داده

Рӯят аз нусха Монӣаст мисолии монда

رویت از نسخه مانیست مثالی مانده

Рондаи шоҳии зи ғамати ашк чу парвин ҳар дам

رانده شاهی ز غمت اشک چو پروین هر دم

Ҳар куҷо аз сами асби ту ҳилолии монда

هر کجا از سم اسب تو هلالی مانده