Идасту навбаҳору ҷҳонрои ҷўонӣӣ

عید است و نوبهار و جهانرا جوانئی

Ҳар мурғро ба васли гулии шодмонӣӣ

هر مرغ را به وصل گلی شادمانئی

Ҳамчун ҳилол ид шудам зору нотавон

همچون هلال عید شدم زار و ناتوان

Рӯзӣ надидам аз маи худ мҳрбонӣӣ

روزی ندیدم از مه خود مهربانئی

Рӯзам ба дар дил гузарад , шаб ба сӯзи ҳиҷр

روزم به در دل گذرد، شب به سوز هجر

Давр аз саодати ту аҷаби зндгонӣӣ

دور از سعادت تو عجب زندگانئی

Халқӣ ба ид , хуррам ва аз навбаҳор , хуш

خلقی به عید، خرم و از نوبهار، خوش

Моу фироқи ёрӣу андӯҳи ҷонӣӣ

ما و فراق یاری و اندوه جانئی

Шоҳӣ ба сӯзи ишқ ту шуд ршиноси шаҳр

شاهی به سوز عشق تو شد روشناس شهر

Доғи сегон буд з барои ншонӣӣ

داغ سگان بود ز برای نشانئی