Аз сабзаи раънои хаттӣ бар рӯй гулгун май кашӣ

از سبزه رعنا خطی بر روی گلگون می‌کشی

Ҷонро ба занҷири бало дар вартаи хӯн май кашӣ

جان را به زنجیر بلا در ورطهٔ خون می‌کشی

То ақл девона шавад , анбар бар оташ ме наҳй

تا عقل دیوانه شود، عنبر بر آتش می‌نهی

ё худ ба болои шукри хати баҳри афсун май кашӣ ?

یا خود به بالای شکر خط بهر افسون می‌کشی؟

эй дил чу ошиқ гаштае , нола макун аз оҳи худ

ای دل چو عاشق گشته‌ای، ناله مکن از آه خود

Зин пеш мегуфтам туро , инҳо ки акнӯн май кашӣ

زین پیش می‌گفتم ترا، این‌ها که اکنون می‌کشی

Дар даври ту бар мардумон ҷавраст , вар на аз чаҳ рӯ

در دور تو بر مردمان جور است، ور نه از چه رو

Хӯнӣ ки аз дил хӯрдаам аз дидаи берун май кашӣ ?

خونی که از دل خورده‌ام از دیده بیرون می‌کشی؟

Дар зулф ӯ печидаи байни дилҳои муштоқони басӣ

در زلف او پیچیده بین دل‌های مشتاقان بسی

Бемории охир эй сабо , ин борҳо чун май кашӣ ?

بیماری آخر ای صبا، این بارها چون می‌کشی؟

Шоҳӣ фурӯзон мешавад шамъи завоёии фалак

شاهی فروزان می‌شود شمع زوایای فلک

Зини шуълаҳо каз сӯзи дили шабҳо ба гардун май кашӣ

زین شعله‌ها کز سوز دل شب‌ها به گردون می‌کشی