Маро дилӣ аст бидон зулфи тобдори яке

مرا دلی است بدان زلف تابدار یکی

Маро сиррӣаст бар он хоки раҳгузори яке

مرا سری است بر آن خاک رهگذار یکی

зи лавҳи хотири отири ғубор ғайр бишӯй

ز لوح خاطر عاطر غبار غیر بشوی

Ки шарти ишқ буд дили якеу ёри яке

که شرط عشق بود دل یکی و یار یکی

Бабанд бар ҳамаи хубон , ки навбаҳори туро

بخند بر همه خوبان، که نوبهار ترا

Ҳануз гул нашукуфтааст аз ҳазор яке

هنوز گل نشکفته است از هزار یکی

Бинад дида чу наргиси зи хубу зишти ҷаҳон

ببند دیده چو نرگس ز خوب و زشت جهان

Ки гул якеаст дар ин бӯстону хори яке

که گل یکیست در این بوستان و خار یکی

Ғамин мабошгар аз дил қарор шуд , шоҳӣ

غمین مباش گر از دل قرار شد، شاهی

Чу корҳои ҷаҳон нест барқарори яке

چو کارهای جهان نیست برقرار یکی