Абр омад ва бигирист бар атрофи чаман ҳо
ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها
Шуд шаста ба шабнами рухи гулҳоу саман ҳо
شد شسته به شبنم رخ گلها و سمنها
Бо доғи ту рафтанди шаҳидони ту зини боғ
با داغ تو رفتند شهیدان تو زین باغ
Чун лола ба хӯни ҷигари оғиштаи кафан ҳо
چون لاله به خون جگر آغشته کفنها
Аз мо суханӣ бишинав ва бо мо сухании гӯй
از ما سخنی بشنو و با ما سخنی گوی
Каз баҳри ту бисёр шунидем сухан ҳо
کز بهر تو بسیار شنیدیم سخنها
Гуҳи нозу гуҳии ишва , гуҳии ҷавру гуҳии лутф
گه ناز و گهی عشوه، گهی جور و گهی لطف
Ғайр аз ту чаҳ донад дгарии ӣнҳамаи фанҳо ?
غیر از تو چه داند دگری اینهمه فنها؟
Дар ишқи ту сабру дил ва дайнам шуд ва акнӯн
در عشق تو صبر و دل و دینم شد و اکنون
Мондааст дар ин воқеаи шоҳии тан танҳо
مانده است در این واقعه شاهی تن تنها