Соқӣ , ба ғами ту ақл ва ҷон рафт

ساقی، به غم تو عقل و جان رفت

Май даҳ , ки такаллуф аз миён рафт

می ده، که تکلف از میان رفت

Шуд тоб ва тавонам андари ин роҳ

شد تاب و توانم اندر این راه

Ман ҳам биравам , агар тавон рафт

من هم بروم، اگر توان رفت

То шуд руху зулфат аз назари давр

تا شد رخ و زلفت از نظر دور

Коми дилу орзӯӣ ҷон рафт

کام دل و آرزوی جان رفت

Ман будаму дил ки қоматати барад

من بودم و دل که قامتت برد

Он низ биҷой расатон рафт

آن نیز بجای راستان رفت

Шоҳӣ ки чу лолаи ғарқ хӯн аст

شاهی که چو لاله غرق خون است

Бо доғ ту хоҳад аз ҷаҳон рафт

با داغ تو خواهد از جهان رفت