Ҳар касе мавсими гули гӯша боғӣ дорад

هر کسی موسم گل گوشه باغی دارد

Сокини кӯии ту аз равза фироқӣ дорад

ساکن کوی تو از روضه فراغی دارد

Ман дар ин кӯии хушам , гарчи ба ҷинати ризвон

من در این کوی خوشم، گرچه به جنت رضوان

Маҷлиси хурраму ороста боғӣ дорад

مجلس خرم و آراسته باغی دارد

Лолаи байн чок зада перҳан хӯн олуд

لاله بین چاک زده پیرهن خون آلود

Магар ӯ низ зи савдои ту доғӣ дорад

مگر او نیز ز سودای تو داغی دارد

Дили ман дар шаби гесуии ту раҳ гум карда аст

دل من در شب گیسوی تو ره گم کرده است

Магараш рӯй ту дар пеш чароғӣ дорад

مگرش روی تو در پیش چراغی دارد

Фикри савдои сари зулф ту дорад шоҳӣ

فکر سودای سر زلف تو دارد شاهی

Зоҳир онаст ки ошуфта димоғӣ дорад

ظاهر آنست که آشفته دماغی دارد